القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤١٧

سورة السجدة

وَلَوْ تَرَى إِذِ الْمُجْرِمُونَ نَاكِسُو رُءُوسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ رَبَّنَا أَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا إِنَّا مُوقِنُونَ ( 12 )

وكاش هنگامى را كه مجرمان پيش پروردگارشان سرهاشان را به زير افكنده‌اند مىديدى [ كه مىگويند : ] « پروردگارا ، ديديم وشنيديم ما را بازگردان تا كار شايسته كنيم ، چرا كه ما يقين داريم . » ( 12 )

وَلَوْ شِئْنَا لَآَتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدَاهَا وَلَكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّي لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ ( 13 )

واگر مىخواستيم ، حتماً به هر كسى [ از روى جبر ] هدايتش را مىداديم ، ليكن سخن من محقّق گرديده كه : « هر آينه جهنّم را از همهء جنّيان وآدميان خواهم آكند . » ( 13 )

فَذُوقُوا بِمَا نَسِيتُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَذَا إِنَّا نَسِينَاكُمْ وَذُوقُوا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 14 )

پس به [ سزاى ] آنكه ديدار اين روزتان را از ياد برديد [ عذاب را ] بچشيد ما [ نيز ] فراموشتان كرديم ، وبه [ سزاى ] آنچه انجام مىداديد عذاب جاودان را بچشيد . ( 14 )

إِنَّمَا يُؤْمِنُ بِآَيَاتِنَا الَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِهَا خَرُّوا سُجَّدًا وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ ( 15 )

تنها كساني به آيات ما مىگروند كه چون آن [ آيات ] را به ايشان يادآورى كنند ، سجده‌كنان به روى درمىافتند ، وبه ستايش پروردگارشان تسبيح مىگويند وآنان بزرگى نمىفروشند . ( 15 )

تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ ( 16 )

پهلوهايشان از خوابگاهها جدا مىگردد [ و ] پروردگارشان را از روى بيم وطمع مىخوانند ، واز آنچه روزيشان داده‌ايم انفاق مىكنند . ( 16 )

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 17 )

هيچ كس نمىداند چه چيز از آنچه روشنىبخش ديدگان است به [ پاداش ] آنچه انجام مىدادند براي آنان پنهان شده است . ( 17 )

أَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًا لَا يَسْتَوُونَ ( 18 )

آيا كسى كه مؤمن است ، چون كسى است كه نافرمان است ؟ يكسان نيستند . ( 18 )

أَمَّا الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَى نُزُلًا بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 19 )

اما كساني كه ايمان آورده وكارهاى شايسته كرده‌اند ، به [ پاداشِ ] آنچه انجام مىدادند در باغهايى كه در آن جايگزين مىشوند ، پذيرايى مىگردند . ( 19 )

وَأَمَّا الَّذِينَ فَسَقُوا فَمَأْوَاهُمُ النَّارُ كُلَّمَا أَرَادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْهَا أُعِيدُوا فِيهَا وَقِيلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذَابَ النَّارِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ ( 20 )

واما كساني كه نافرمانى كرده‌اند ، پس جايگاهشان آتش است . هر بار كه بخواهند از آن بيرون بيايند ، در آن بازگردانيده مىشوند وبه آنان گفته مىشود : « عذابِ آن آتشى را كه دروغش مىپنداشتيد بچشيد . » ( 20 )