القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤١٤

سورة لقمان

أَلَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُجَادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَا هُدًى وَلَا كِتَابٍ مُنِيرٍ ( 20 )

آيا ندانسته‌ايد كه خدا آنچه را كه در آسمانها وآنچه را كه در زمين است ، مسخّر شما ساخته ونعمتهاى ظاهر وباطن خود را بر شما تمام كرده است ؟ وبرخى از مردم در بارهء خدا بي [ آنكه ] دانش ورهنمود وكتابي روشن [ داشته باشند ] به مجادله برمىخيزند . ( 20 )

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آَبَاءَنَا أَوَلَوْ كَانَ الشَّيْطَانُ يَدْعُوهُمْ إِلَى عَذَابِ السَّعِيرِ ( 21 )

وچون به آنان گفته شود : « آنچه را كه خدا نازل كرده پيروى كنيد » ، مىگويند : « [ نه ! ] بلكه آنچه كه پدرانمان را بر آن يافته‌ايم پيروى مىكنيم » آيا هر چند شيطان آنان را به سوى عذاب سوزان فرا خواند ؟ ( 21 )

وَمَنْ يُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى وَإِلَى اللَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ ( 22 )

وهر كس خود را - در حالي كه نيكوكار باشد - تسليم خدا كند ، قطعاً در ريسمان استوارترى چنگ درزده ، وفرجام كارها به سوى خداست . ( 22 )

وَمَنْ كَفَرَ فَلَا يَحْزُنْكَ كُفْرُهُ إِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ فَنُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوا إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ( 23 )

وهر كس كفر ورزد ، نبايد كفر أو تو را غمگين گرداند . بازگشتشان به سوى ماست ، وبه [ حقيقتِ ] آنچه كرده‌اند آگاهشان خواهيم كرد . در حقيقت ، خدا به راز دلها داناست . ( 23 )

نُمَتِّعُهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ إِلَى عَذَابٍ غَلِيظٍ ( 24 )

[ ما ] آنان را اندكى برخوردار مىسازيم ، سپس ايشان را در عذابي پر فشار درمانده مىكنيم . ( 24 )

وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ( 25 )

واگر از آنها بپرسى : « چه كسى آسمانها وزمين را آفريده است ؟ مسلَّماً خواهند گفت : « خدا . » بگو : « ستايش از آنِ خداست » ولى بيشترشان نمىدانند . ( 25 )

لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ ( 26 )

آنچه در آسمانها وزمين است از آنِ خداست ، در حقيقت ، خدا همان بىنياز ستوده [ صفات ] است . ( 26 )

وَلَوْ أَنَّمَا فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ مَا نَفِدَتْ كَلِمَاتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( 27 )

واگر آن چه درخت در زمين است قلم باشد ودريا را هفت درياى ديگر به يارى آيد ، سخنان خدا پايان نپذيرد . قطعاً خداست كه شكستناپذير حكيم است . ( 27 )

مَا خَلْقُكُمْ وَلَا بَعْثُكُمْ إِلَّا كَنَفْسٍ وَاحِدَةٍ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ ( 28 )

آفرينش وبرانگيختن شما [ در نزد ما ] جز مانند [ آفرينش ] يك تن نيست ، كه خدا شنواى بيناست . ( 28 )