القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤١٣
سورة لقمان
وَلَقَدْ آَتَيْنَا لُقْمَانَ الْحِكْمَةَ أَنِ اشْكُرْ لِلَّهِ وَمَنْ يَشْكُرْ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ ( 12 )
وبه راستى ، لقمان را حكمت داديم كه : خدا را سپاس بگزار وهر كه سپاس بگزارد ، تنها براي خود سپاس مىگزارد وهر كس كفران كند ، در حقيقت ، خدا بىنياز ستوده است . ( 12 )
وَإِذْ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَهُوَ يَعِظُهُ يَا بُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ ( 13 )
و [ ياد كن ] هنگامى را كه لقمان به پسر خويش - در حالي كه وى أو را اندرز مىداد - گفت : « اى پسرك من ، به خدا شرك مياور كه به راستى شرك ستمى بزرگ است . » ( 13 )
وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَى وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فِي عَامَيْنِ أَنِ اشْكُرْ لِي وَلِوَالِدَيْكَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ ( 14 )
وانسان را در بارهء پدر ومادرش سفارش كرديم مادرش به أو باردار شد ، سستى بر روى سستى . واز شير بازگرفتنش در دو سال است . [ آرى ، به أو سفارش كرديم ] كه شكرگزارِ من وپدر ومادرت باش كه بازگشت [ همه ] به سوى من است . ( 14 )
وَإِنْ جَاهَدَاكَ عَلى أَنْ تُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِي الدُّنْيَا مَعْرُوفًا وَاتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنَابَ إِلَيَّ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 15 )
واگر تو را وادارند تا در بارهء چيزى كه تو را بدان دانشى نيست به من شرك ورزى ، از آنان فرمان مبر ، و [ لي ] در دنيا به خوبى با آنان معاشرت كن ، وراه كسى را پيروى كن كه توبه‌كنان به سوى من بازمىگردد و [ سرانجام ] بازگشت شما به سوى من است ، واز [ حقيقت ] آنچه انجام مىداديد شما را با خبر خواهم كرد . ( 15 )
يَا بُنَيَّ إِنَّهَا إِنْ تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي السَّمَاوَاتِ أَوْ فِي الْأَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ ( 16 )
« اى پسرك من ، اگر [ عملِ تو ] هموزن دانهء خَردلى ودر تخته‌سنگى يا در آسمانها يا در زمين باشد ، خدا آن را مىآورد ، كه خدا بس دقيق وآگاه است . ( 16 )
يَا بُنَيَّ أَقِمِ الصَّلَاةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلَى مَا أَصَابَكَ إِنَّ ذَلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ ( 17 )
اى پسرك من ، نماز را برپا دار وبه كار پسنديده وأدار واز كار ناپسند باز دار ، وبر آسيبى كه بر تو وارد آمده است شكيبا باش . اين [ حاكى ] از عزم [ وارادهء تو در ] أمور است . ( 17 )
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ ( 18 )
واز مردم [ به نِخوت ] رُخ برمتاب ، ودر زمين خرامان راه مرو كه خدا خودپسندِ لافزن را دوست نمىدارد . ( 18 )
وَاقْصِدْ فِي مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ إِنَّ أَنْكَرَ الْأَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ ( 19 )
ودر راه‌رفتنِ خود ميانه‌رو باش ، وصدايت را آهسته ساز ، كه بدترين آوازها بانگ خران است . ( 19 )