القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤١

سورة البقرة

أَلَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ بَعْدِ مُوسَى إِذْ قَالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ أَلَّا تُقَاتِلُوا قَالُوا وَمَا لَنَا أَلَّا نُقَاتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَأَبْنَائِنَا فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ ( 246 )

آيا از [ حال ] سران بني إسرائيل پس از موسى خبر نيافتى آن گاه كه به پيامبرى از خود گفتند : « پادشاهى براي ما بگمار تا در راه خدا پيكار كنيم » ، [ آن پيامبر ] گفت : « اگر جنگيدن بر شما مقرر گردد ، چه بسا پيكار نكنيد . » گفتند : « چرا در راه خدا نجنگيم با آنكه ما از ديارمان واز [ نزد ] فرزندانمان بيرون رانده شده‌ايم . » پس هنگامى كه جنگ بر آنان مقرر شد ، جز شمارى اندك از آنان ، [ همگى ] پشت كردند ، وخداوند به [ حالِ ] ستمكاران داناست . ( 246 )

وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا قَالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمَالِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ( 247 )

وپيامبرشان به آنان گفت : « در حقيقت ، خداوند ، طالوت را بر شما به پادشاهى گماشته است . » گفتند : « چگونه أو را بر ما پادشاهى باشد با آنكه ما به پادشاهى از وى سزاوارتريم وبه أو از حيث مال ، گشايشى داده نشده است ؟ » پيامبرشان گفت : « در حقيقت ، خدا أو را بر شما برترى داده ، وأو را در دانش و [ نيروى ] بدن بر شما برترى بخشيده است ، وخداوند پادشاهى خود را به هر كس كه بخواهد مىدهد ، وخدا گشايشگر داناست . » ( 247 )

وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آَيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آَلُ مُوسَى وَآَلُ هَارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلَائِكَةُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( 248 )

وپيامبرشان بديشان گفت : « در حقيقت ، نشانهء پادشاهى أو اين است كه آن صندوقِ [ عهد ] كه در آن آرامش خاطري از جانب پروردگارتان ، وبازمانده‌اى از آنچه خاندان موسى وخاندان هارون [ در آن ] بر جاى نهاده‌اند - در حالي كه فرشتگان آن را حمل مىكنند - به سوى شما خواهد آمد . مسلما اگر مؤمن باشيد ، براي شما در اين [ رويداد ] نشانه‌اى است . » ( 248 )