القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٠٩

سورة الروم

وَإِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُنِيبِينَ إِلَيْهِ ثُمَّ إِذَا أَذَاقَهُمْ مِنْهُ رَحْمَةً إِذَا فَرِيقٌ مِنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ ( 33 )

وچون مردم را زيانى رسد ، پروردگار خود را ، در حالي كه به درگاه أو توبه مىكنند ، مىخوانند ، وآن گاه كه از جانب خود رحمتي به آنان چشانيد ، بناگاه دسته‌اى از ايشان به پروردگارشان شرك مىآورند . ( 33 )

لِيَكْفُرُوا بِمَا آَتَيْنَاهُمْ فَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ( 34 )

بگذار تا به آنچه بدانها عطا كرده‌ايم كفران ورزند . [ بگو : ] برخوردار شويد ، زودا كه خواهيد دانست . ( 34 )

أَمْ أَنْزَلْنَا عَلَيْهِمْ سُلْطَانًا فَهُوَ يَتَكَلَّمُ بِمَا كَانُوا بِهِ يُشْرِكُونَ ( 35 )

يا [ مگر ] حجّتى بر آنان نازل كرده‌ايم كه آن [ حجّت ] در بارهء آنچه با [ خدا ] شريك مىگردانيده‌اند سخن مىگويد ؟ ( 35 )

وَإِذَا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوا بِهَا وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ إِذَا هُمْ يَقْنَطُونَ ( 36 )

وچون مردم را رحمتي بچشانيم ، بدان شاد مىگردند وچون به [ سزاى ] آنچه دستاورد گذشتهء آنان است ، صدمه‌اى به ايشان برسد ، بناگاه نوميد مىشوند . ( 36 )

أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ( 37 )

آيا ندانسته‌اند كه [ اين ] خداست كه روزى را براي هر كس كه بخواهد فراخ يا تنگ مىگرداند ؟ قطعاً در اين [ امر ] براي مردمى كه ايمان مىآورند عبرتهاست . ( 37 )

فَآَتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ ذَلِكَ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 38 )

پس حقّ خويشاوند وتنگدست ودر راه‌مانده را بده . اين [ انفاق ] براي كساني كه خواهان خشنودى خدايند بهتر است ، واينان همان رستگارانند . ( 38 )

وَمَا آَتَيْتُمْ مِنْ رِبًا لِيَرْبُوَ فِي أَمْوَالِ النَّاسِ فَلَا يَرْبُو عِنْدَ اللَّهِ وَمَا آَتَيْتُمْ مِنْ زَكَاةٍ تُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْمُضْعِفُونَ ( 39 )

وآنچه [ به قصد ] ربا مىدهيد تا در أموال مردم سود وافزايش بردارد ، نزد خدا فزونى نمىگيرد و [ لي ] آنچه را از زكات - در حالي كه خشنودى خدا را خواستاريد - داديد ، پس آنان همان فزونىيافتگانند [ ومضاعف مىشود ] . ( 39 )

اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ هَلْ مِنْ شُرَكَائِكُمْ مَنْ يَفْعَلُ مِنْ ذَلِكُمْ مِنْ شَيْءٍ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ ( 40 )

خدا همان كسى است كه شما را آفريد ، سپس به شما روزى بخشيد ، آن گاه شما را مىميراند وپس از آن زنده مىگرداند . آيا در ميان شريكان شما كسى هست كه كارى از اين [ قبيل ] كند ؟ منزّه است أو ، وبرتر است از آنچه [ با وى ] شريك مىگردانند . ( 40 )

ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ( 41 )

به سبب آنچه دستهاى مردم فرآهم آورده ، فساد در خشكى ودريا نمودار شده است ، تا [ سزاىِ ] بعضي از آنچه را كه كرده‌اند به آنان بچشاند ، باشد كه بازگردند . ( 41 )