القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٠

سورة البقرة

حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَى وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ ( 238 )

بر نمازها ونماز ميانه مواظبت كنيد ، وخاضعانه براي خدا به پا خيزيد . ( 238 )

فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا أَوْ رُكْبَانًا فَإِذَا أَمِنْتُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَمَا عَلَّمَكُمْ مَا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ ( 239 )

پس اگر بيم داشتيد ، پياده يا سواره [ نماز كنيد ] وچون أيمن شديد ، خدا را ياد كنيد كه آنچه نمىدانستيد به شما آموخت . ( 239 )

وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا وَصِيَّةً لِأَزْوَاجِهِمْ مَتَاعًا إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِي مَا فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَعْرُوفٍ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( 240 )

وكساني از شما كه مرگشان فرا مىرسد ، وهمسرانى بر جاى مىگذارند ، [ بايد ] براي همسران خويش وصيّت كنند كه آنان را تا يك سال بهره‌مند سازند و [ از خانه شوهر ] بيرون نكنند . پس اگر بيرون بروند ، در آنچه آنان به طور پسنديده دربارهء خود انجام دهند ، گناهى بر شما نيست . وخداوند توانا وحكيم است . ( 240 )

وَلِلْمُطَلَّقَاتِ مَتَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ ( 241 )

وفرض است بر مردان پرهيزگار كه زنان طلاق داده شده را بشايستگى چيزى دهند . ( 241 )

كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آَيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ( 242 )

بدين گونه ، خداوند آيات خود را براي شما بيان مىكند ، باشد كه بينديشيد . ( 242 )

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ وَهُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقَالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْيَاهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ ( 243 )

آيا از [ حال ] كساني كه از بيم مرگ از خانه‌هاى خود خارج شدند ، وهزاران تن بودند ، خبر نيافتى ؟ پس خداوند به آنان گفت : « تن به مرگ بسپاريد » آن گاه آنان را زنده ساخت . آرى ، خداوند نسبت به مردم ، صاحب بخشش است ، ولى بيشتر مردم سپاسگزارى نمىكنند . ( 243 )

وَقَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 244 )

ودر راه خدا كارزار كنيد ، وبدانيد كه خداوند شنواى داناست . ( 244 )

مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضَاعِفَهُ لَهُ أَضْعَافًا كَثِيرَةً وَاللَّهُ يَقْبِضُ وَيَبْسُطُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 245 )

كيست آن كس كه به [ بندگانِ ] خدا وأم نيكويى دهد تا [ خدا ] آن را براي أو چند برابر بيفزايد ؟ وخداست كه [ در معيشت بندگان ] تنگى وگشايش پديد مىآورد وبه سوى أو بازگردانده مىشويد . ( 245 )