القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤
سورة البقرة
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ( 6 )
در حقيقت كساني كه كفر ورزيدند - چه بيمشان دهى ، چه بيمشان ندهى - برايشان يكسان است [ آنها ] نخواهند گرويد . ( 6 )
خَتَمَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَعَلَى سَمْعِهِمْ وَعَلَى أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ ( 7 )
خداوند بر دلهاى آنان ، وبر شنوايى ايشان مُهر نهاده وبر ديدگانشان پردهاى است وآنان را عذابي بزرگ است . ( 7 )
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آَمَنَّا بِاللَّهِ وَبِالْيَوْمِ الْآَخِرِ وَمَا هُمْ بِمُؤْمِنِينَ ( 8 )
وبرخى از مردم مىگويند : « ما به خدا وروز بازپسين ايمان آوردهايم » ، ولى گروندگان [ راستين ] نيستند . ( 8 )
يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَالَّذِينَ آَمَنُوا وَمَا يَخْدَعُونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ ( 9 )
با خدا ومؤمنان نيرنگ مىبازند ولى جز بر خويشتن نيرنگ نمىزنند ، ونمىفهمند . ( 9 )
فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزَادَهُمُ اللَّهُ مَرَضًا وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ ( 10 )
در دلهايشان مرضى است وخدا بر مرضشان افزود وبه [ سزاى ] آنچه به دروغ مىگفتند ، عذابي دردناك [ در پيش ] خواهند داشت . ( 10 )
وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ قَالُوا إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ ( 11 )
وچون به آنان گفته شود : « در زمين فساد مكنيد » ، مىگويند : « ما خود اصلاحگريم . » ( 11 )
أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلَكِنْ لَا يَشْعُرُونَ ( 12 )
بهوش باشيد كه آنان فسادگرانند ، ليكن نمىفهمند . ( 12 )
وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آَمِنُوا كَمَا آَمَنَ النَّاسُ قَالُوا أَنُؤْمِنُ كَمَا آَمَنَ السُّفَهَاءُ أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاءُ وَلَكِنْ لَا يَعْلَمُونَ ( 13 )
وچون به آنان گفته شود : « همان گونه كه مردم ايمان آوردند ، شما هم ايمان بياوريد » ، مىگويند : « آيا همان گونه كه كمخردان ايمان آوردهاند ، ايمان بياوريم ؟ » هشدار كه آنان همان كمخردانند ولى نمىدانند . ( 13 )
وَإِذَا لَقُوا الَّذِينَ آَمَنُوا قَالُوا آَمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا إِلَى شَيَاطِينِهِمْ قَالُوا إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِئُونَ ( 14 )
وچون با كساني كه ايمان آوردهاند برخورد كنند ، مىگويند : « ايمان آورديم » ، وچون با شيطانهاى خود خلوت كنند ، مىگويند : « در حقيقت ما با شماييم ، ما فقط [ آنان را ] ريشخند مىكنيم . » ( 14 )
اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ ( 15 )
خدا [ است كه ] ريشخندشان مىكند ، وآنان را در طغيانشان فرو مىگذارد تا سرگردان شوند . ( 15 )
أُولَئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلَالَةَ بِالْهُدَى فَمَا رَبِحَتْ تِجَارَتُهُمْ وَمَا كَانُوا مُهْتَدِينَ ( 16 )
همين كسانند كه گمراهى را به [ بهاى ] هدايت خريدند ، در نتيجة داد وستدشان سود [ ى به بار ] نياورد وهدايتيافته نبودند . ( 16 )