القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٩٧

سورة العنكبوت

إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآَنَ لَرَادُّكَ إِلَى مَعَادٍ قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ مَنْ جَاءَ بِالْهُدَى وَمَنْ هُوَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ( 85 )

در حقيقت ، همان كسى كه اين قرآن را بر تو فرض كرد ، يقيناً تو را به سوى وعده‌گاه بازمىگرداند . بگو : « پروردگارم بهتر مىداند چه كس هدايت آورده وچه كس در گمراهى آشكارى است ؟ » ( 85 )

وَمَا كُنْتَ تَرْجُو أَنْ يُلْقَى إِلَيْكَ الْكِتَابُ إِلَّا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ فَلَا تَكُونَنَّ ظَهِيرًا لِلْكَافِرِينَ ( 86 )

وتو اميدوار نبودى كه بر تو كتاب القا شود ، بلكه اين رحمتي از پروردگار تو بود . پس تو هرگز پشتيبان كافران مباش . ( 86 )

وَلَا يَصُدُّنَّكَ عَنْ آَيَاتِ اللَّهِ بَعْدَ إِذْ أُنْزِلَتْ إِلَيْكَ وَادْعُ إِلَى رَبِّكَ وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 87 )

والبتة نبايد تو را از آيات خدا - بعد از آنكه بر تو نازل شده است - باز دارند ، وبه سوى پروردگارت دعوت كن ، وزنهار از مشركان مباش . ( 87 )

وَلَا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آَخَرَ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ لَهُ الْحُكْمُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 88 )

وبا خدا معبودى ديگر مخوان . خدايى جز أو نيست . جز ذات أو همه چيز نابودشونده است . فرمان از آنِ اوست . وبه سوى أو بازگردانيده مىشويد . ( 88 )

سورة العنكبوت

* ( سورة العنكبوت ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ألم ( 1 )

به نام خداوند رحمتگر مهربان ، الف ، لام ، ميم . ( 1 )

أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آَمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ ( 2 )

آيا مردم پنداشتند كه تا گفتند ايمان آورديم ، رها مىشوند ومورد آزمايش قرار نمىگيرند ؟ ( 2 )

وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكَاذِبِينَ ( 3 )

وبه يقين ، كساني را كه پيش از اينان بودند آزموديم ، تا خدا آنان را كه راست گفته‌اند معلوم دارد ودروغگويان را [ نيز ] معلوم دارد . ( 3 )

أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ أَنْ يَسْبِقُونَا سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ ( 4 )

آيا كساني كه كارهاى بد مىكنند ، مىپندارند كه بر ما پيشى خواهند جست ؟ چه بد داورى مىكنند . ( 4 )

مَنْ كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ اللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ اللَّهِ لَآَتٍ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 5 )

كسى كه به ديدار خدا اميد دارد [ بداند كه ] اجل [ أو از سوى ] خدا آمدنى است ، واوست شنواى دانا . ( 5 )

وَمَنْ جَاهَدَ فَإِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهِ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ ( 6 )

وهر كه بكوشد ، تنها براي خود مىكوشد ، زيرا خدا از جهانيان سخت بىنياز است . ( 6 )