القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٩٥

سورة القصص

قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ جَعَلَ اللَّهُ عَلَيْكُمُ اللَّيْلَ سَرْمَدًا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَنْ إِلَهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِضِيَاءٍ أَفَلَا تَسْمَعُونَ ( 71 )

بگو : « هان ، چه مىپنداريد اگر خدا تا روز رستاخيز شب را بر شما جاويد بدارد جز خداوند كدامين معبود براي شما روشنى مىآورد ؟ آيا نمىشنويد ؟ » ( 71 )

قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ جَعَلَ اللَّهُ عَلَيْكُمُ النَّهَارَ سَرْمَدًا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَنْ إِلَهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِلَيْلٍ تَسْكُنُونَ فِيهِ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ( 72 )

بگو : « هان ، چه مىپنداريد اگر خدا تا روز قيامت روز را بر شما جاويد بدارد جز خداوند كدامين معبود براي شما شبى مىآورد كه در آن آرام گيريد ، آيا نمىبينيد ؟ » ( 72 )

وَمِنْ رَحْمَتِهِ جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَلِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ( 73 )

واز رحمتش برايتان شب وروز را قرار داد تا در اين [ يك ] بياراميد و [ در آن يك ] از فزونبخشى أو [ روزى خود ] بجوييد ، باشد كه سپاس بداريد . ( 73 )

وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَائِيَ الَّذِينَ كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ ( 74 )

و [ ياد كن ] روزى را كه ندايشان مىكند ومىفرمايد : « آن شريكان كه مىپنداشتيد كجايند ؟ » ( 74 )

وَنَزَعْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا فَقُلْنَا هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ فَعَلِمُوا أَنَّ الْحَقَّ لِلَّهِ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَفْتَرُونَ ( 75 )

واز ميان هر أمتي گواهى بيرون مىكشيم ومىگوييم : « برهان خود را بياوريد . » پس بدانند كه حقّ از آنِ خداست ، وآنچه برمىبافتند از دستشان مىرود . ( 75 )

إِنَّ قَارُونَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوسَى فَبَغَى عَلَيْهِمْ وَآَتَيْنَاهُ مِنَ الْكُنُوزِ مَا إِنَّ مَفَاتِحَهُ لَتَنُوءُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ إِذْ قَالَ لَهُ قَوْمُهُ لَا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ ( 76 )

قارون از قوم موسى بود وبر آنان ستم كرد ، واز گنجينه‌ها آن قدر به أو داده بوديم كه كليدهاى آنها بر گروه نيرومندى سنگين مىآمد ، آن گاه كه قوم وى بدو گفتند : « شادى مكن كه خدا شادىكنندگان را دوست نمىدارد . ( 76 )

وَابْتَغِ فِيمَا آَتَاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآَخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَأَحْسِنْ كَمَا أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِي الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ ( 77 )

وبا آنچه خدايت داده سراى آخرت را بجوى وسهم خود را از دنيا فراموش مكن ، وهم چنان كه خدا به تو نيكى كرده نيكى كن ودر زمين فساد مجوى كه خدا فسادگران را دوست نمىدارد . ( 77 )