القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٩٤
سورة القصص
وَمَا أُوتِيتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَزِينَتُهَا وَمَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَأَبْقَى أَفَلَا تَعْقِلُونَ ( 60 )
وهر آنچه به شما داده شده است ، كالاى زندگى دنيا وزيور آن است ، و [ لي ] آنچه پيش خداست بهتر وپايدارتر است مگر نمىانديشيد ؟ ( 60 )
أَفَمَنْ وَعَدْنَاهُ وَعْدًا حَسَنًا فَهُوَ لَاقِيهِ كَمَنْ مَتَّعْنَاهُ مَتَاعَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنَ الْمُحْضَرِينَ ( 61 )
آيا كسى كه وعدهء نيكو به أو دادهايم وأو به آن خواهد رسيد ، مانند كسى است كه از كالاى زندگى دنيا بهرهمندش گردانيدهايم [ ولى ] أو روز قيامت از [ جملهء ] احضارشدگان [ در آتش ] است ؟ ( 61 )
وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَائِيَ الَّذِينَ كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ ( 62 )
و [ به ياد آور ] روزى را كه آنان را ندا مىدهد ومىفرمايد : « آن شريكان من ، كه مىپنداشتيد كجايند ؟ » ( 62 )
قَالَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنَا هَؤُلَاءِ الَّذِينَ أَغْوَيْنَا أَغْوَيْنَاهُمْ كَمَا غَوَيْنَا تَبَرَّأْنَا إِلَيْكَ مَا كَانُوا إِيَّانَا يَعْبُدُونَ ( 63 )
آنان كه حكم [ عذاب ] بر ايشان واجب آمده ، مىگويند : « پروردگارا ، اينانند كساني كه گمراه كرديم گمراهشان كرديم هم چنان كه خود گمراه شديم ، [ از آنان ] به سوى تو بيزارى مىجوييم ما را نمىپرستيدند [ بلكه پندار خود را دنبال مىكردند ] . » ( 63 )
وَقِيلَ ادْعُوا شُرَكَاءَكُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ وَرَأَوُا الْعَذَابَ لَوْ أَنَّهُمْ كَانُوا يَهْتَدُونَ ( 64 )
و [ به آنان ] گفته مىشود : « شريكان خود را فرا خوانيد . » [ پس آنها را مىخوانند ] ولى پاسخشان نمىدهند وعذاب را مىبينند [ وآرزو مىكنند كه ] اى كاش هدايتيافته بودند . ( 64 )
وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ مَاذَا أَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِينَ ( 65 )
وروزى را كه [ خدا ] آنان را ندا درمىدهد ومىفرمايد : « فرستادگان [ ما ] را چه پاسخ داديد ؟ » ( 65 )
فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْأَنْبَاءُ يَوْمَئِذٍ فَهُمْ لَا يَتَسَاءَلُونَ ( 66 )
پس در آن روز اخبار بر ايشان پوشيده گردد واز يكديگر نمىتوانند بپرسند . ( 66 )
فَأَمَّا مَنْ تَابَ وَآَمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَعَسَى أَنْ يَكُونَ مِنَ الْمُفْلِحِينَ ( 67 )
وامّا كسى كه توبه كند وايمان آورَد وبه كار شايسته پردازد ، اميد كه از رستگاران باشد . ( 67 )
وَرَبُّكَ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ وَيَخْتَارُ مَا كَانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ ( 68 )
وپروردگار تو هر چه را بخواهد مىآفريند وبرمىگزيند ، وآنان اختياري ندارند . منزّه است خدا ، واز آنچه [ با أو ] شريك مىگردانند برتر است . ( 68 )
وَرَبُّكَ يَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُورُهُمْ وَمَا يُعْلِنُونَ ( 69 )
وآنچه را سينههايشان پوشيده يا آشكار مىدارد ، پروردگارت مىداند . ( 69 )
وَهُوَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْحَمْدُ فِي الْأُولَى وَالْآَخِرَةِ وَلَهُ الْحُكْمُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 70 )
واوست خدا [ يى كه ] جز أو معبودى نيست . در اين [ سراىِ ] نخستين ودر آخرت ، ستايش از آن اوست ، وفرمان ، أو راست وبه سوى أو بازگردانيده مىشويد . ( 70 )