القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٩٣

سورة القصص

وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ( 51 )

وبه راستى ، اين گفتار را براي آنان پى در پى وبه هم پيوسته نازل ساختيم ، اميد كه آنان پند پذيرند . ( 51 )

الَّذِينَ آَتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِهِ هُمْ بِهِ يُؤْمِنُونَ ( 52 )

كساني كه قبل از آن ، كتاب [ آسمانى ] به ايشان داده‌ايم ، آنان به [ قرآن ] مىگروند . ( 52 )

وَإِذَا يُتْلَى عَلَيْهِمْ قَالُوا آَمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّنَا إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهِ مُسْلِمِينَ ( 53 )

وچون بر ايشان فرو خوانده مىشود ، مىگويند : « بدان ايمان آورديم كه آن درست است [ و ] از طرف پروردگار ماست ما پيش از آن [ هم ] از تسليمشوندگان بوديم . » ( 53 )

أُولَئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوا وَيَدْرَءُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ ( 54 )

آنانند كه به [ پاس ] آنكه صبر كردند و [ براي آنكه ] بدى را با نيكى دفع مىنمايند واز آنچه روزىشان داده‌ايم انفاق مىكنند ، دو بار پاداش خواهند يافت . ( 54 )

وَإِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَقَالُوا لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ لَا نَبْتَغِي الْجَاهِلِينَ ( 55 )

وچون لغوى بشنوند از آن روى برمىتابند ومىگويند : « كردارهاى ما از آنِ ما وكردارهاى شما از آنِ شماست . سلام بر شما ، جوياى [ مصاحبت ] نادانان نيستيم . » ( 55 )

إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ ( 56 )

در حقيقت ، تو هر كه را دوست دارى نمىتوانى راهنمايى كنى ، ليكن خداست كه هر كه را بخواهد راهنمايى مىكند ، وأو به راه‌يافتگان داناتر است . ( 56 )

وَقَالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدَى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنَا أَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَمًا آَمِنًا يُجْبَى إِلَيْهِ ثَمَرَاتُ كُلِّ شَيْءٍ رِزْقًا مِنْ لَدُنَّا وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ( 57 )

وگفتند : « اگر با تو از [ نورِ ] هدايت پيروى كنيم ، از سرزمين خود ربوده خواهيم شد . » آيا آنان را در حرمي امن جاى نداديم كه محصولات هر چيزى - كه رزقي از جانب ماست - به سوى آن سرازير مىشود ؟ ولى بيشترشان نمىدانند . ( 57 )

وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ بَطِرَتْ مَعِيشَتَهَا فَتِلْكَ مَسَاكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِنْ بَعْدِهِمْ إِلَّا قَلِيلًا وَكُنَّا نَحْنُ الْوَارِثِينَ ( 58 )

وچه بسيار شهرها كه هلاكش كرديم ، [ زيرا ] زندگى خوش ، آنها را سرمست كرده بود . اين است سراهايشان كه پس از آنان - جز براي عدّهء كمي - مورد سكونت قرار نگرفته ، وماييم كه وارث آنان بوديم . ( 58 )

وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرَى حَتَّى يَبْعَثَ فِي أُمِّهَا رَسُولًا يَتْلُو عَلَيْهِمْ آَيَاتِنَا وَمَا كُنَّا مُهْلِكِي الْقُرَى إِلَّا وَأَهْلُهَا ظَالِمُونَ ( 59 )

وپروردگار تو [ هرگز ] ويرانگر شهرها نبوده است تا [ پيشتر ] در مركز آنها پيامبرى برانگيزد كه آيات ما را بر ايشان بخواند ، وما شهرها را - تا مردمشان ستمگر نباشند - ويران كننده نبوده‌ايم . ( 59 )