القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٩

سورة البقرة

وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ( 234 )

وكساني از شما كه مىميرند وهمسرانى بر جاى مىگذارند ، [ همسران ] چهار ماه وده روز انتظار مىبرند پس هر گاه عدّهء خود را به پايان رساندند ، در آنچه آنان به نحو پسنديده دربارهء خود انجام دهند ، گناهى بر شما نيست ، وخداوند به آنچه انجام مىدهيد آگاه است . ( 234 )

وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا عَرَّضْتُمْ بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاءِ أَوْ أَكْنَنْتُمْ فِي أَنْفُسِكُمْ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَلَكِنْ لَا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّا أَنْ تَقُولُوا قَوْلًا مَعْرُوفًا وَلَا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكَاحِ حَتَّى يَبْلُغَ الْكِتَابُ أَجَلَهُ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِي أَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ ( 235 )

ودربارهء آنچه شما به طور سربسته ، از زنان [ در عدّهء وفات ] خواستگارى كرده ، يا [ آن را ] در دل پوشيده داشته‌ايد ، بر شما گناهى نيست . خدا مىدانست كه [ شما ] به زودى به ياد آنان خواهيد افتاد ، ولى با آنان قول وقرار پنهانى مگذاريد ، مگر آنكه سخنى پسنديده بگوييد . وبه عقد زناشويى تصميم مگيريد ، تا زمان مقرر به سرآيد ، وبدانيد كه خداوند آنچه را در دل داريد مىداند . پس ، از [ مخالفت ] أو بترسيد ، وبدانيد كه خداوند آمرزنده وبردبار است . ( 235 )

لَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِنْ طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ مَا لَمْ تَمَسُّوهُنَّ أَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَرِيضَةً وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَعَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ مَتَاعًا بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِينَ ( 236 )

اگر زنان را ، مادامى كه با آنان نزديكى نكرده يا برايشان مَهرى معين نكرده‌ايد ، طلاق گوييد ، بر شما گناهى نيست ، وآنان را به طور پسنديده ، به نوعي بهره‌مند كنيد - توانگر به اندازهء [ توان ] خود ، وتنگدست به اندازهء [ وسع ] خود . [ اين كارى است ] شايستهء نيكوكاران . ( 236 )

وَإِنْ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ وَقَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةً فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ إِلَّا أَنْ يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَ الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكَاحِ وَأَنْ تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَلَا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 237 )

واگر پيش از آنكه با آنان نزديكى كنيد ، طلاقشان گفتيد ، در حالي كه براي آنان مَهرى معين كرده‌ايد ، پس نصف آنچه را تعيين نموده‌ايد [ به آنان بدهيد ] ، مگر اينكه آنان خود ببخشند ، يا كسى كه پيوند نكاح به دست اوست ببخشد وگذشت كردنِ شما به تقوا نزديكتر است . ودر ميان يكديگر بزرگوارى را فراموش مكنيد ، زيرا خداوند به آنچه انجام مىدهيد بيناست . ( 237 )