القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٨٩

سورة القصص

وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسَى رَبِّي أَنْ يَهْدِيَنِي سَوَاءَ السَّبِيلِ ( 22 )

وچون به سوى [ شهر ] مَدْيَن رو نهاد [ با خود ] گفت : « اميد است پروردگارم مرا به راه راست هدايت كند . » ( 22 )

وَلَمَّا وَرَدَ مَاءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةً مِنَ النَّاسِ يَسْقُونَ وَوَجَدَ مِنْ دُونِهِمُ امْرَأتَيْنِ تَذُودَانِ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا قَالَتَا لَا نَسْقِي حَتَّى يُصْدِرَ الرِّعَاءُ وَأَبُونَا شَيْخٌ كَبِيرٌ ( 23 )

وچون به آب مَدْيَن رسيد ، گروهى از مردم را بر آن يافت كه [ دامهاى خود را ] آب مىدادند ، وپشت سرشان دو زن را يافت كه [ گوسفندان خود را ] دور مىكردند . [ موسى ] گفت : « منظورتان [ از اين كار ] چيست ؟ » گفتند : « [ ما به گوسفندان خود ] آب نمىدهيم تا شبانان [ همگى گوسفندانشان را ] برگردانند ، وپدر ما پيرى سالخورده است . » ( 23 )

فَسَقَى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلَّى إِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ ( 24 )

پس براي آن دو ، [ گوسفندان را ] آب داد ، آن گاه به سوى سايه برگشت وگفت : « پروردگارا ، من به هر خيرى كه سويم بفرستى سخت نيازمندم . » ( 24 )

فَجَاءَتْهُ إِحْدَاهُمَا تَمْشِي عَلَى اسْتِحْيَاءٍ قَالَتْ إِنَّ أَبِي يَدْعُوكَ لِيَجْزِيَكَ أَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَا فَلَمَّا جَاءَهُ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفْ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ( 25 )

پس يكى از آن دو زن - در حالي كه به آزرم گام بر مىداشت - نزد وى آمد [ و ] گفت : « پدرم تو را مىطلبد تا تو را به پاداش آبدادن [ گوسفندان ] براي ما ، مزد دهد . » وچون [ موسى ] نزد أو آمد وسرگذشت [ خود ] را بر أو حكايت كرد ، [ وى ] گفت : « مترس كه از گروه ستمگران نجات يا فتى . » ( 25 )

قَالَتْ إِحْدَاهُمَا يَا أَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ إِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْأَمِينُ ( 26 )

يكى از آن دو [ دختر ] گفت : « اى پدر ، أو را استخدام كن ، چرا كه بهترين كسى است كه استخدام مىكنى : هم نيرومند [ وهم ] درخور اعتماد است . » ( 26 )

قَالَ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُنْكِحَكَ إِحْدَى ابْنَتَيَّ هَاتَيْنِ عَلَى أَنْ تَأْجُرَنِي ثَمَانِيَ حِجَجٍ فَإِنْ أَتْمَمْتَ عَشْرًا فَمِنْ عِنْدِكَ وَمَا أُرِيدُ أَنْ أَشُقَّ عَلَيْكَ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ ( 27 )

[ شعيب ] گفت : « من مىخواهم يكى از اين دو دختر خود را [ كه مشاهده مىكنى ] به نكاح تو در آورم ، به اين [ شرط ] كه هشت سال براي من كار كنى ، واگر ده سال را تمام گردانى اختيار با تو است ، ونمىخواهم بر تو سخت گيرم ، ومرا ان شاء اللَّه از درستكاران خواهى يافت . » ( 27 )

قَالَ ذَلِكَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ أَيَّمَا الْأَجَلَيْنِ قَضَيْتُ فَلَا عُدْوَانَ عَلَيَّ وَاللَّهُ عَلَى مَا نَقُولُ وَكِيلٌ ( 28 )

[ موسى ] گفت : « اين [ قرار داد ] ميان من وتو باشد كه هر يك از دو مدّت را به انجام رسانيدم ، بر من تعدّى [ روا ] نباشد ، وخدا بر آنچه مىگوييم وكيل است . » ( 28 )