القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٨٦
سورة القصص
مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْهَا وَهُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آَمِنُونَ ( 89 )
هر كس نيكى به ميان آورد ، پاداشى بهتر از آن خواهد داشت ، وآنان از هراس آن روز ايمنند . ( 89 )
وَمَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 90 )
وهر كس بدى به ميان آورَد ، به رو در آتش [ دوزخ ] سرنگون شوند . آيا جز آنچه مىكرديد سزا داده مىشويد ؟ ( 90 )
إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هَذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِي حَرَّمَهَا وَلَهُ كُلُّ شَيْءٍ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ( 91 )
من مأمورم كه تنها پروردگار اين شهر را كه آن را مقدّس شمرده وهر چيزى از آنِ اوست پرستش كنم ، ومأمورم كه از مسلمانان باشم ، ( 91 )
وَأَنْ أَتْلُوَ الْقُرْآَنَ فَمَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَنْ ضَلَّ فَقُلْ إِنَّمَا أَنَا مِنَ الْمُنْذِرِينَ ( 92 )
واينكه قرآن را بخوانم . پس هر كه راه يابد تنها به سود خود راه يافته است وهر كه گمراه شود بگو : « من فقط از هشداردهندگانم . » ( 92 )
وَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ سَيُرِيكُمْ آَيَاتِهِ فَتَعْرِفُونَهَا وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ( 93 )
وبگو : « ستايش از آنِ خداست . به زودى آياتش را به شما نشان خواهد داد وآن را خواهيد شناخت . » وپروردگار تو از آنچه مىكنيد غافل نيست . ( 93 )
سورة القصص
* ( سورة القصص ) *
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ طسم ( 1 )
به نام خداوند رحمتگر مهربان ، طا ، سين ، ميم . ( 1 )
تِلْكَ آَيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ ( 2 )
اين است آيات كتاب روشنگر . ( 2 )
نَتْلُوا عَلَيْكَ مِنْ نَبَإِ مُوسَى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ( 3 )
[ بخشي ] از گزارش [ حال ] موسى وفرعون را براي [ آگاهى ] مردمى كه ايمان مىآورند ، به درستى بر تو مىخوانيم : ( 3 )
إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِي الْأَرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعًا يَسْتَضْعِفُ طَائِفَةً مِنْهُمْ يُذَبِّحُ أَبْنَاءَهُمْ وَيَسْتَحْيِي نِسَاءَهُمْ إِنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ ( 4 )
فرعون در سرزمين [ مصر ] سر برافراشت ، ومردمِ آن را طبقه طبقه ساخت طبقهاى از آنان را زبون مىداشت : پسرانشان را سر مىبريد ، وزنانشان را [ براي بهرهكشى ] زنده بر جاى مىگذاشت ، كه وى از فسادكاران بود . ( 4 )
وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ ( 5 )
وخواستيم بر كساني كه در آن سرزمين فرو دست شده بودند منّت نهيم وآنان را پيشوايان [ مردم ] گردانيم ، وايشان را وارث [ زمين ] كنيم ، ( 5 )