القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٨٢

سورة النمل

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ فَإِذَا هُمْ فَرِيقَانِ يَخْتَصِمُونَ ( 45 )

وبه راستى ، به سوى ثمود ، برادرشان صالح را فرستاديم كه : « خدا را بپرستيد . » پس به ناگاه آنان دو دستهء متخاصم شدند . ( 45 )

قَالَ يَا قَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُونَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ لَوْلَا تَسْتَغْفِرُونَ اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ( 46 )

[ صالح ] گفت : « اى قوم من ، چرا پيش از [ جُستنِ ] نيكى ، شتابزده خواهان بدى هستيد ؟ چرا از خدا آمرزش نمىخواهيد ؟ باشد كه مورد رحمت قرار گيريد . » ( 46 )

قَالُوا اطَّيَّرْنَا بِكَ وَبِمَنْ مَعَكَ قَالَ طَائِرُكُمْ عِنْدَ اللَّهِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُونَ ( 47 )

گفتند : « ما به تو وبه هر كس كه همراه توست شگونِ بد زديم . » گفت : « سرنوشت خوب وبدتان پيش خداست ، بلكه شما مردمى هستيد كه مورد آزمايش قرار گرفته‌ايد . » ( 47 )

وَكَانَ فِي الْمَدِينَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ( 48 )

ودر آن شهر ، نُه دسته بودند كه در آن سرزمين فساد مىكردند واز درِ اصلاح درنمىآمدند . ( 48 )

قَالُوا تَقَاسَمُوا بِاللَّهِ لَنُبَيِّتَنَّهُ وَأَهْلَهُ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِيِّهِ مَا شَهِدْنَا مَهْلِكَ أَهْلِهِ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ ( 49 )

[ با هم ] گفتند : « با يكديگر سوگند بخوريد كه : حتماً به [ صالح ] وكسانش شبيخون مىزنيم ، سپس به ولىّ أو خواهيم گفت : ما در محلّ قتل كسانش حاضر نبوديم ، وما قطعاً راست مىگوييم . » ( 49 )

وَمَكَرُوا مَكْرًا وَمَكَرْنَا مَكْرًا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ( 50 )

ودست به نيرنگ زدند و [ ما نيز ] دست به نيرنگ زديم وخبر نداشتند . ( 50 )

فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ مَكْرِهِمْ أَنَّا دَمَّرْنَاهُمْ وَقَوْمَهُمْ أَجْمَعِينَ ( 51 )

پس بنگر كه فرجام نيرنگشان چگونه بود : ما آنان وقومشان را همگى هلاك كرديم . ( 51 )

فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ خَاوِيَةً بِمَا ظَلَمُوا إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَةً لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ( 52 )

واين [ هم ] خانه‌هاى خالى آنهاست به [ سزاى ] بيدادى كه كرده‌اند . قطعاً در اين [ كيفر ] براي مردمى كه مىدانند عبرتي خواهد بود . ( 52 )

وَأَنْجَيْنَا الَّذِينَ آَمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ ( 53 )

وكساني را كه ايمان آورده وتقوا پيشه كرده بودند رهانيديم . ( 53 )

وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ وَأَنْتُمْ تُبْصِرُونَ ( 54 )

و [ ياد كن ] لوط را كه چون به قوم خود گفت : « آيا ديده ودانسته مرتكب عمل ناشايست [ لواط ] مىشويد ؟ ( 54 )

أَئِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّسَاءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ ( 55 )

آيا شما به جاى زنان ، از روى شهوت با مردها در مىآميزيد ؟ [ نه ! ] بلكه شما مردمى جهالتپيشه‌ايد . » ( 55 )