القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٨١

سورة النمل

فَلَمَّا جَاءَ سُلَيْمَانَ قَالَ أَتُمِدُّونَنِ بِمَالٍ فَمَا آَتَانِيَ اللَّهُ خَيْرٌ مِمَّا آَتَاكُمْ بَلْ أَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُونَ ( 36 )

وچون [ فرستاده ] نزد سليمان آمد ، [ سليمان ] گفت : « آيا مرا به مالي كمك مىدهيد ؟ آنچه خدا به من عطا كرده ، بهتر است از آنچه به شما داده‌است . [ نه ، ] بلكه شما به ارمغان خود شادمانى مىنماييد . ( 36 )

ارْجِعْ إِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُودٍ لَا قِبَلَ لَهُمْ بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُمْ مِنْهَا أَذِلَّةً وَهُمْ صَاغِرُونَ ( 37 )

به سوى آنان بازگرد كه قطعاً سپاهيانى بر [ سرِ ] ايشان مىآوريم كه در برابر آنها تاب ايستادگى نداشته باشند واز آن [ ديار ] به خوارى وزبونى بيرونشان مىكنيم . » ( 37 )

قَالَ يَا أَيُّهَا الْمَلَأُ أَيُّكُمْ يَأْتِينِي بِعَرْشِهَا قَبْلَ أَنْ يَأْتُونِي مُسْلِمِينَ ( 38 )

[ سپس ] گفت : « اى سران [ كشور ] كدام يك از شما تخت أو را - پيش از آنكه مطيعانه نزد من آيند - براي من مىآورد ؟ » ( 38 )

قَالَ عِفْريتٌ مِنَ الْجِنِّ أَنَا آَتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ تَقُومَ مِنْ مَقَامِكَ وَإِنِّي عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ أَمِينٌ ( 39 )

عفريتى از جنّ گفت : « من آن را پيش از آنكه از مجلس خود برخيزى براي تو مىآورم وبر اين [ كار ] سخت توانا ومورد اعتمادم . » ( 39 )

قَالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتَابِ أَنَا آَتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ فَلَمَّا رَآَهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهُ قَالَ هَذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَأَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ وَمَنْ شَكَرَ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ ( 40 )

كسى كه نزد أو دانشى از كتاب [ الهى ] بود ، گفت : « من آن را پيش از آنكه چشم خود را بر هم زنى برايت مىآورم . » پس چون [ سليمان ] آن [ تخت ] را نزد خود مستقر ديد ، گفت : « اين از فضل پروردگار من است ، تا مرا بيازمايد كه آيا سپاسگزارم يا ناسپاسى مىكنم . وهر كس سپاس گزارد ، تنها به سود خويش سپاس مىگزارد ، وهر كس ناسپاسى كند ، بىگمان پروردگارم بىنياز وكريم است . » ( 40 )

قَالَ نَكِّرُوا لَهَا عَرْشَهَا نَنْظُرْ أَتَهْتَدِي أَمْ تَكُونُ مِنَ الَّذِينَ لَا يَهْتَدُونَ ( 41 )

گفت : « تخت [ ملكه ] را برايش ناشناس گردانيد تا ببينيم آيا پى مىبرد يا از كساني است كه پى نمىبرند . » ( 41 )

فَلَمَّا جَاءَتْ قِيلَ أَهَكَذَا عَرْشُكِ قَالَتْ كَأَنَّهُ هُوَ وَأُوتِينَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِينَ ( 42 )

پس وقتي [ ملكه ] آمد ، [ بدو ] گفته شد : « آيا تخت تو همين گونه است ؟ » گفت : « گويا اين همان است وپيش از اين ، ما آگاه شده واز دَرِ أطاعت درآمده بوديم . » ( 42 )

وَصَدَّهَا مَا كَانَتْ تَعْبُدُ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنَّهَا كَانَتْ مِنْ قَوْمٍ كَافِرِينَ ( 43 )

و [ در حقيقت قبلًا ] آنچه غير از خدا مىپرستيد مانع [ ايمان ] أو شده بود وأو از جملهء گروه كافران بود . ( 43 )

قِيلَ لَهَا ادْخُلِي الصَّرْحَ فَلَمَّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَا قَالَ إِنَّهُ صَرْحٌ مُمَرَّدٌ مِنْ قَوَارِيرَ قَالَتْ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي وَأَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمَانَ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ( 44 )

به أو گفته شد : « وارد ساحتِ كاخ [ پادشاهى ] شو . » وچون آن را ديد ، بركه‌اى پنداشت وساقهايش را نمايان كرد . [ سليمان ] گفت : « اين كاخى مفروش از آبگينه است . » [ ملكه ] گفت : « پروردگارا ، من به خود ستم كردم و [ اينك ] با سليمان در برابر خدا ، پروردگار جهانيان ، تسليم شدم . » ( 44 )