القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٨٠

سورة النمل

إِنِّي وَجَدْتُ امْرَأَةً تَمْلِكُهُمْ وَأُوتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَلَهَا عَرْشٌ عَظِيمٌ ( 23 )

من [ آنجا ] زنى را يافتم كه بر آنها سلطنت مىكرد واز هر چيزى به أو داده شده بود وتختى بزرگ داشت . ( 23 )

وَجَدْتُهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُونَ ( 24 )

أو وقومش را چنين يافتم كه به جاى خدا براي خورشيد سجده مىكنند ، وشيطان اعمالشان را برايشان آراسته وآنان را از راه [ راست ] بازداشته بود ، در نتيجة [ به حق ] راه نيافته بودند . ( 24 )

أَلَّا يَسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُونَ وَمَا تُعْلِنُونَ ( 25 )

[ آرى ، شيطان چنين كرده بود ] تا براي خدايى كه نهان را در آسمانها وزمين بيرون مىآورد وآنچه را پنهان مىداريد وآنچه را آشكار مىنماييد مىداند ، سجده نكنند ( 25 )

اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ ( 26 )

خداى يكتا كه هيچ خدايى جز أو نيست ، پروردگار عرشِ بزرگ است . » ( 26 )

قَالَ سَنَنْظُرُ أَصَدَقْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ الْكَاذِبِينَ ( 27 )

گفت : « خواهيم ديد آيا راست گفته‌اى يا از دروغگويان بوده‌اى . » ( 27 )

اذْهَبْ بِكِتَابِي هَذَا فَأَلْقِهِ إِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ فَانْظُرْ مَاذَا يَرْجِعُونَ ( 28 )

« اين نامهء مرا ببر وبه سوى آنها بيفكن ، آن گاه از ايشان روى برتاب ، پس ببين چه پاسخ مىدهند . » ( 28 )

قَالَتْ يَا أَيُّهَا الْمَلَأُ إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ كِتَابٌ كَرِيمٌ ( 29 )

[ ملكهء سبا ] گفت : « اى سرانِ [ كشور ] نامه‌اى ارجمند براي من آمده است ، ( 29 )

إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمَانَ وَإِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ( 30 )

كه از طرف سليمان است و [ مضمون آن ] اين است : به نام خداوند رحمتگر مهربان . ( 30 )

أَلَّا تَعْلُوا عَلَيَّ وَأْتُونِي مُسْلِمِينَ ( 31 )

بر من بزرگى مكنيد ومرا از در أطاعت درآييد . » ( 31 )

قَالَتْ يَا أَيُّهَا الْمَلَأُ أَفْتُونِي فِي أَمْرِي مَا كُنْتُ قَاطِعَةً أَمْرًا حَتَّى تَشْهَدُونِ ( 32 )

گفت : « اى سران [ كشور ] در كارم به من نظر دهيد كه بىحضور شما [ تا به حال ] كارى را فيصله نداده‌ام . » ( 32 )

قَالُوا نَحْنُ أُولُو قُوَّةٍ وَأُولُو بَأْسٍ شَدِيدٍ وَالْأَمْرُ إِلَيْكِ فَانْظُرِي مَاذَا تَأْمُرِينَ ( 33 )

گفتند : « ما سخت نيرومند ودلاوريم ، و [ لي ] اختيار كار با توست ، بنگر چه دستور مىدهى ؟ » ( 33 )

قَالَتْ إِنَّ الْمُلُوكَ إِذَا دَخَلُوا قَرْيَةً أَفْسَدُوهَا وَجَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِهَا أَذِلَّةً وَكَذَلِكَ يَفْعَلُونَ ( 34 )

[ ملكه ] گفت : « پادشاهان چون به شهري درآيند ، آن را تباه وعزيزانش را خوار مىگردانند ، واين گونه مىكنند . » ( 34 )

وَإِنِّي مُرْسِلَةٌ إِلَيْهِمْ بِهَدِيَّةٍ فَنَاظِرَةٌ بِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُونَ ( 35 )

« و [ اينك ] من ارمغانى به سويشان مىفرستم ومىنگرم كه فرستادگان [ من ] با چه چيز بازمىگردند . » ( 35 )