القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٨

سورة البقرة

وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَلَا تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًا لِتَعْتَدُوا وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ وَلَا تَتَّخِذُوا آَيَاتِ اللَّهِ هُزُوًا وَاذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمَا أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنَ الْكِتَابِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 231 )

وچون زنان را طلاق گفتيد ، وبه پايان عدّهء خويش رسيدند ، پس بخوبى نگاهشان داريد يا بخوبى آزادشان كنيد . و [ لي ] آنان را براي [ آزار و ] زيان رساندن [ به ايشان ] نگاه مداريد تا [ به حقوقشان ] تعدّى كنيد . وهر كس چنين كند ، قطعاً بر خود ستم نموده است . وآيات خدا را به ريشخند مگيريد ، ونعمت خدا را بر خود وآنچه را كه از كتاب وحكمت بر شما نازل كرده وبه [ وسيلهء ] آن به شما اندرز مىدهد ، به ياد آوريد واز خدا پروا داشته باشيد ، وبدانيد كه خدا به هر چيزى داناست . ( 231 )

وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْوَاجَهُنَّ إِذَا تَرَاضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ ذَلِكَ يُوعَظُ بِهِ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآَخِرِ ذَلِكُمْ أَزْكَى لَكُمْ وَأَطْهَرُ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ( 232 )

وچون زنان را طلاق گفتيد ، وعدّهء خود را به پايان رساندند ، آنان را از ازدواج با همسران [ سابق ] خود ، چنانچه بخوبى با يكديگر تراضى نمايند ، جلوگيرى مكنيد . هر كس از شما به خدا وروز بازپسين ايمان دارد ، به اين [ دستورها ] پند داده مىشود . [ مراعاة ] اين امر براي شما پربركتتر وپاكيزه‌تر است ، وخدا مىداند وشما نمىدانيد . ( 232 )

وَالْوَالِدَاتُ يُرْضِعْنَ أَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ أَرَادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضَاعَةَ وَعَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَهَا لَا تُضَارَّ وَالِدَةٌ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُودٌ لَهُ بِوَلَدِهِ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَلِكَ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا وَإِنْ أَرَدْتُمْ أَنْ تَسْتَرْضِعُوا أَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُمْ مَا آَتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 233 )

ومادران [ بايد ] فرزندان خود را دو سال تمام شير دهند . [ اين حكم ] براي كسى است كه بخواهد دوران شيرخوارگى را تكميل كند . وخوراك وپوشاك آنان [ مادران ] ، به طور شايسته ، بر عهدهء پدر است . هيچ كس جز به قدر وسعش مكلف نمىشود . هيچ مادرى نبايد به سبب فرزندش زيان ببيند ، وهيچ پدرى [ نيز ] نبايد به خاطر فرزندش [ ضرر ببيند ] . ومانند همين [ احكام ] بر عهدهء وارث [ نيز ] هست . پس اگر [ پدر ومادر ] بخواهند با رضايت وصوابديد يكديگر ، كودك را [ زودتر ] از شير بازگيرند ، گناهى بر آن دو نيست . واگر خواستيد براي فرزندان خود دايه بگيريد ، بر شما گناهى نيست ، به شرط آنكه چيزى را كه پرداخت آن را به عهده گرفته‌ايد ، به طور شايسته بپردازيد . واز خدا پروا كنيد وبدانيد كه خداوند به آنچه انجام مىدهيد بيناست . ( 233 )