القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٧٩
سورة النمل
وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَا أَنْفُسُهُمْ ظُلْمًا وَعُلُوًّا فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ ( 14 )
وبا آنكه دلهايشان بدان يقين داشت ، از روى ظلم وتكبّر آن را انكار كردند . پس ببين فرجام فسادگران چگونه بود . ( 14 )
وَلَقَدْ آَتَيْنَا دَاوُودَ وَسُلَيْمَانَ عِلْمًا وَقَالَا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي فَضَّلَنَا عَلَى كَثِيرٍ مِنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِينَ ( 15 )
وبه راستى به داوود وسليمان دانشى عطا كرديم ، وآن دو گفتند : « ستايش خدايى را كه ما را بر بسيارى از بندگانِ باايمانش برترى داده است . » ( 15 )
وَوَرِثَ سُلَيْمَانُ دَاوُودَ وَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَأُوتِينَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِينُ ( 16 )
وسليمان از داوود ميراث يافت وگفت : « اى مردم ، ما زبان پرندگان را تعليم يافته‌ايم واز هر چيزى به ما داده شده است . راستى كه اين همان امتياز آشكار است . » ( 16 )
وَحُشِرَ لِسُلَيْمَانَ جُنُودُهُ مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ وَالطَّيْرِ فَهُمْ يُوزَعُونَ ( 17 )
وبراي سليمان سپاهيانش از جنّ وانس وپرندگان جمعآورى شدند و [ براي رژه ] دسته دسته گرديدند . ( 17 )
حَتَّى إِذَا أَتَوْا عَلَى وَادِ النَّمْلِ قَالَتْ نَمْلَةٌ يَا أَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَسَاكِنَكُمْ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمَانُ وَجُنُودُهُ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ( 18 )
تا آن گاه كه به وادى مورچگان رسيدند . مورچه‌اى [ به زبان خويش ] گفت : « اى مورچگان ، به خانه‌هايتان داخل شويد ، مبادا سليمان وسپاهيانش - نديده وندانسته - شما را پايمال كنند . » ( 18 )
فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِنْ قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَى وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ ( 19 )
[ سليمان ] از گفتار أو دهان به خنده گشود وگفت : « پروردگارا ، در دلم افكن تا نعمتي را كه به من وپدر ومادرم ارزانى داشته‌اى سپاس بگزارم ، وبه كار شايسته‌اى كه آن را مىپسندى بپردازم ، ومرا به رحمت خويش در ميان بندگان شايسته‌ات داخل كن . » ( 19 )
وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَا أَرَى الْهُدْهُدَ أَمْ كَانَ مِنَ الْغَائِبِينَ ( 20 )
وجوياى [ حالِ ] پرندگان شد وگفت : « مرا چه شده است كه هدهد را نمىبينم ؟ يا شايد از غايبان است ؟ ( 20 )
لَأُعَذِّبَنَّهُ عَذَابًا شَدِيدًا أَوْ لَأَذْبَحَنَّهُ أَوْ لَيَأْتِيَنِّي بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ ( 21 )
قطعاً أو را به عذابي سخت عذاب مىكنم يا سرش را مىبرم مگر آنكه دليلي روشن براي من بياورد . ( 21 )
فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيدٍ فَقَالَ أَحَطتُ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهِ وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَإٍ بِنَبَإٍ يَقِينٍ ( 22 )
پس ديرى نپاييد كه [ هدهد آمد و ] گفت : « از چيزى آگاهى يافتم كه از آن آگاهى نيافته‌اى ، وبراي تو از « سبا » گزارشى درست آورده‌ام . ( 22 )