القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٧٨

سورة النمل

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ طس تِلْكَ آَيَاتُ الْقُرْآَنِ وَكِتَابٍ مُبِينٍ ( 1 )

به نام خداوند رحمتگر مهربان ، طا ، سين . اين است آيات قرآن و [ آياتِ ] كتابي روشنگر ، ( 1 )

هُدًى وَبُشْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ ( 2 )

كه [ مايهء ] هدايت وبشارت براي مؤمنان است . ( 2 )

الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ بِالْآَخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ ( 3 )

همانان كه نماز برپا مىدارند وزكات مىدهند وخود به آخرت يقين دارند . ( 3 )

إِنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآَخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمْ أَعْمَالَهُمْ فَهُمْ يَعْمَهُونَ ( 4 )

كساني كه به آخرت ايمان ندارند ، كردارهايشان را در نظرشان بياراستيم [ تا هم چنان ] سرگشته بمانند . ( 4 )

أُولَئِكَ الَّذِينَ لَهُمْ سُوءُ الْعَذَابِ وَهُمْ فِي الْآَخِرَةِ هُمُ الْأَخْسَرُونَ ( 5 )

آنان كسانىاند كه عذاب سخت براي ايشان خواهد بود ، ودر آخرت ، خود زيانكارترين [ مردم ] اند . ( 5 )

وَإِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْآَنَ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ عَلِيمٍ ( 6 )

وحقّاً تو قرآن را از سوى حكيمى دانا دريافت مىدارى . ( 6 )

إِذْ قَالَ مُوسَى لِأَهْلِهِ إِنِّي آَنَسْتُ نَارًا سَآَتِيكُمْ مِنْهَا بِخَبَرٍ أَوْ آَتِيكُمْ بِشِهَابٍ قَبَسٍ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ ( 7 )

[ يادكن ] هنگامى را كه موسى به خانوادهء خود گفت : « من آتشى به نظرم رسيد ، به زودى براي شما خبري از آن خواهم آورد ، يا شعلهء آتشى براي شما مىآورم ، باشد كه خود را گرم كنيد . » ( 7 )

فَلَمَّا جَاءَهَا نُودِيَ أَنْ بُورِكَ مَنْ فِي النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَا وَسُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ( 8 )

چون نزد آن آمد ، آوا رسيد كه : « خجسته [ ومبارك گرديد ] آنكه در كنار اين آتش وآنكه پيرامون آن است ، ومنزّه است خدا ، پروردگار جهانيان . » ( 8 )

يَا مُوسَى إِنَّهُ أَنَا اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 9 )

« اى موسى ، اين منم خداى عزيز حكيم . » ( 9 )

وَأَلْقِ عَصَاكَ فَلَمَّا رَآَهَا تَهْتَزُّ كَأَنَّهَا جَانٌّ وَلَّى مُدْبِرًا وَلَمْ يُعَقِّبْ يَا مُوسَى لَا تَخَفْ إِنِّي لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُونَ ( 10 )

وعصايت را بيفكن . پس چون آن را همچون ماري ديد كه مىجنبد ، پشت گردانيد وبه عقب بازنگشت . « اى موسى ، مترس كه فرستادگان پيش من نمىترسند . ( 10 )

إِلَّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًا بَعْدَ سُوءٍ فَإِنِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 11 )

ليكن كسى كه ستم كرده سپس - بعد از بدى - نيكى را جايگزين [ آن ] گردانيده ، [ بداند ] كه من آمرزندهء مهربانم . ( 11 )

وَأَدْخِلْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ فِي تِسْعِ آَيَاتٍ إِلَى فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهِ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ ( 12 )

ودستت را در گريبانت كن تا سپيدِ بىعيب بيرون آيد . [ اينها ] از [ جملهء ] نشانه‌هاى نُه‌گانه‌اى است [ كه بايد ] به سوى فرعون وقومش [ ببرى ] ، زيرا كه آنان مردمى نافرمانند . » ( 12 )

فَلَمَّا جَاءَتْهُمْ آَيَاتُنَا مُبْصِرَةً قَالُوا هَذَا سِحْرٌ مُبِينٌ ( 13 )

وهنگامى كه آيات روشنگر ما به سويشان آمد گفتند : « اين سحرى آشكار است . » ( 13 )