القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٧٦

سورة الشعراء

وَاتَّقُوا الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْأَوَّلِينَ ( 184 )

واز آن كس كه شما وخلق [ انبوه ] گذشته را آفريده است پروا كنيد . » ( 184 )

قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ ( 185 )

گفتند : « تو واقعاً از افسونشدگانى . » ( 185 )

وَمَا أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَإِنْ نَظُنُّكَ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ ( 186 )

« وتو جز بشرى مانند ما [ بيش ] نيستى ، وقطعاً تو را از دروغگويان مىدانيم . ( 186 )

فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِنَ السَّمَاءِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ( 187 )

پس اگر از راستگويانى ، پاره‌اى از آسمان بر [ سر ] ما بيفكن . » ( 187 )

قَالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ ( 188 )

[ شعيب ] گفت : « پروردگارم به آنچه مىكنيد داناتر است . » ( 188 )

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ إِنَّهُ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ( 189 )

پس أو را تكذيب كردند ، وعذابِ روزِ ابر [ آتشبار ] آنان را فرو گرفت . به راستى آن ، عذابِ روزى هولناك بود . ( 189 )

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ( 190 )

قطعاً در اين [ عقوبت درسِ ] عبرتي است ، و [ لي ] بيشترشان ايمان آورنده نبودند . ( 190 )

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ( 191 )

ودر حقيقت ، پروردگار تو همان شكستناپذير مهربان است . ( 191 )

وَإِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعَالَمِينَ ( 192 )

وراستى كه اين [ قرآن ] وحى پروردگار جهانيان است . ( 192 )

نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ ( 193 )

« روح الأمين » آن را بر دلت نازل كرد ، ( 193 )

عَلَى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ ( 194 )

تا از [ جملهء ] هشداردهندگان باشى ( 194 )

بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ ( 195 )

به زبان عربى روشن ، ( 195 )

وَإِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ ( 196 )

و [ وصفِ ] آن در كتابهاى پيشينيان آمده است . ( 196 )

أَوَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ آَيَةً أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَمَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ ( 197 )

آيا براي آنان ، اين خود دليلي روشن نيست كه علماى بني إسرائيل از آن اطَّلاع دارند ؟ ( 197 )

وَلَوْ نَزَّلْنَاهُ عَلَى بَعْضِ الْأَعْجَمِينَ ( 198 )

واگر آن را بر برخى از غير عربزبانان نازل مىكرديم ، ( 198 )

فَقَرَأَهُ عَلَيْهِمْ مَا كَانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ ( 199 )

و [ پيامبر ] آن را بر ايشان مىخواند به آن ايمان نمىآوردند . ( 199 )

كَذَلِكَ سَلَكْنَاهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ ( 200 )

اين گونه در دلهاى گناهكاران ، [ انكار را ] راه مىدهيم : ( 200 )

لَا يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتَّى يَرَوُا الْعَذَابَ الْأَلِيمَ ( 201 )

كه به آن نگروند تا عذاب پردرد را ببينند ، ( 201 )

فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ( 202 )

كه به طور ناگهانى - در حالي كه بىخبرند - بديشان برسد . ( 202 )

فَيَقُولُوا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُونَ ( 203 )

وبگويند : « آيا مهلت خواهيم يافت ؟ » ( 203 )

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ( 204 )

پس آيا عذاب ما را به شتاب مىخواهند ؟ ( 204 )

أَفَرَأَيْتَ إِنْ مَتَّعْنَاهُمْ سِنِينَ ( 205 )

مگر نمىدانى كه اگر سألها آنان را برخوردار كنيم ، ( 205 )

ثُمَّ جَاءَهُمْ مَا كَانُوا يُوعَدُونَ ( 206 )

وآن گاه آنچه كه [ بدان ] بيم داده مىشوند بديشان برسد ، ( 206 )