القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٧٥

سورة الشعراء

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ الْمُرْسَلِينَ ( 160 )

قوم لوط فرستادگان را تكذيب كردند . ( 160 )

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ ( 161 )

آن گاه كه برادرشان لوط به آنان گفت : « آيا پروا نداريد ؟ ( 161 )

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ( 162 )

من براي شما فرستاده‌اى درخور اعتمادم . ( 162 )

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ( 163 )

از خدا پروا داريد وفرمانم ببريد . ( 163 )

وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ ( 164 )

وبر اين [ رسالت ] اجرى از شما طلب نمىكنم . اجر من جز بر عهدهء پروردگار جهانيان نيست . ( 164 )

أَتَأْتُونَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعَالَمِينَ ( 165 )

آيا از ميان مردم جهان ، با مردها درمىآميزيد ؟ ( 165 )

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ ( 166 )

وآنچه را پروردگارتان از همسرانتان براي شما آفريده وامىگذاريد ؟ [ نه ، ] بلكه شما مردمى تجاوزكاريد . » ( 166 )

قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ ( 167 )

گفتند : « اى لوط ، اگر دست برندارى ، قطعاً از اخراجشدگان خواهى بود . » ( 167 )

قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُمْ مِنَ الْقَالِينَ ( 168 )

گفت : « به راستى من دشمن كردار شمايم . ( 168 )

رَبِّ نَجِّنِي وَأَهْلِي مِمَّا يَعْمَلُونَ ( 169 )

پروردگارا ، مرا وكسانِ مرا از آنچه انجام مىدهند رهايى بخش . » ( 169 )

فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ ( 170 )

پس أو وكسانش را همگى ، رهانيديم - ( 170 )

إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ ( 171 )

جز پير زنى كه از باقىماندگان [ در خاكستر آتش ] بود . ( 171 )

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآَخَرِينَ ( 172 )

سپس ديگران را سخت هلاك كرديم . ( 172 )

وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَطَرًا فَسَاءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِينَ ( 173 )

وبر [ سر ] آنان بارانى [ از آتش گوگرد ] فروريختيم . وچه بد بود باران بيمداده‌شدگان . ( 173 )

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ( 174 )

قطعاً در اين [ عقوبت ] عبرتي است ، و [ لي ] بيشترشان ايمانآورنده نبودند . ( 174 )

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ( 175 )

ودر حقيقت ، پروردگار تو همان شكستناپذير مهربان است . ( 175 )

كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ ( 176 )

أصحاب ايكه فرستادگان را تكذيب كردند . ( 176 )

إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ ( 177 )

آن گاه كه شعيب به آنان گفت : « آيا پروا نداريد ؟ ( 177 )

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ( 178 )

من براي شما فرستاده‌اى درخور اعتمادم . ( 178 )

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ( 179 )

از خدا پروا داريد وفرمانم ببريد . ( 179 )

وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ ( 180 )

وبر اين [ رسالت ] اجرى از شما طلب نمىكنم . اجر من جز بر عهدهء پروردگار جهانيان نيست . ( 180 )

أَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ ( 181 )

پيمانه را تمام دهيد واز كمفروشان مباشيد . ( 181 )

وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ ( 182 )

وبا ترازوى درست بسنجيد . ( 182 )

وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ( 183 )

واز ارزش أموال مردم مكاهيد ودر زمين سر به فساد برمداريد . ( 183 )