القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٧٠
سورة الشعراء
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِنْ كَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ ( 40 )
بدين اميد كه اگر ساحران غالب شدند از آنان پيروى كنيم ؟ » ( 40 )
فَلَمَّا جَاءَ السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ ( 41 )
وچون ساحران پيش فرعون آمدند ، گفتند : « آيا اگر ما غالب آييم واقعاً براي ما مزدى خواهد بود ؟ » ( 41 )
قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ ( 42 )
گفت : « آرى ، ودر آن صورت شما حتماً از [ زمرهء ] مقرّبان خواهيد شد . » ( 42 )
قَالَ لَهُمْ مُوسَى أَلْقُوا مَا أَنْتُمْ مُلْقُونَ ( 43 )
موسى به آنان گفت : « آنچه را شما مىاندازيد بيندازيد . » ( 43 )
فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ ( 44 )
پس ريسمانها وچوبدستىهايشان را انداختند وگفتند : « به عزّت فرعون كه ما حتماً پيروزيم . » ( 44 )
فَأَلْقَى مُوسَى عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ ( 45 )
پس موسى عصايش را انداخت وبناگاه هر چه را به دروغ برساخته بودند بلعيد . ( 45 )
فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ ( 46 )
در نتيجة ، ساحران به حالت سجده درافتادند . ( 46 )
قَالُوا آَمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ ( 47 )
گفتند : « به پروردگار جهانيان ايمان آورديم : ( 47 )
رَبِّ مُوسَى وَهَارُونَ ( 48 )
پروردگار موسى وهارون . » ( 48 )
قَالَ آَمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آَذَنَ لَكُمْ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلَافٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ( 49 )
گفت : « [ آيا ] پيش از آنكه به شما اجازه دهم به أو ايمان آورديد ؟ قطعاً أو همان بزرگ شماست كه به شما سحر آموخته است . به زودى خواهيد دانست . حتماً دستها وپاهاى شما را از چپ وراست خواهم بريد وهمهتان را به دار خواهم آويخت . » ( 49 )
قَالُوا لَا ضَيْرَ إِنَّا إِلَى رَبِّنَا مُنْقَلِبُونَ ( 50 )
گفتند : « باكى نيست ، ما روى به سوى پروردگار خود مىآوريم . ( 50 )
إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايَانَا أَنْ كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ ( 51 )
ما اميدواريم كه پروردگارمان گناهانمان را بر ما ببخشايد ، [ چرا ] كه نخستين ايمانآورندگان بوديم . » ( 51 )
وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ ( 52 )
وبه موسى وحى كرديم كه : « بندگان مرا شبانه حركت ده ، زيرا شما مورد تعقيب قرار خواهيد گرفت . » ( 52 )
فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ ( 53 )
پس فرعون مأموران جمعآورى [ خود را ] به شهرها فرستاد ، ( 53 )
إِنَّ هَؤُلَاءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ ( 54 )
[ وگفت : ] « اينها عدّهاى ناچيزند . ( 54 )
وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَائِظُونَ ( 55 )
وراستى آنها ما را بر سر خشم آوردهاند ، ( 55 )
وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَاذِرُونَ ( 56 )
و [ لي ] ما همگى به حال آمادهباش درآمدهايم . » ( 56 )
فَأَخْرَجْنَاهُمْ مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ( 57 )
سرانجام ، ما آنان را از باغستانها وچشمهسارها ، ( 57 )
وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ ( 58 )
وگنجينهها وجايگاههاى پرناز ونعمت بيرون كرديم . ( 58 )
كَذَلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا بَنِي إِسْرَائِيلَ ( 59 )
[ ارادهء ما ] چنين بود ، وآن [ نعمتها ] را به فرزندان إسرائيل ميراث داديم . ( 59 )
فَأَتْبَعُوهُمْ مُشْرِقِينَ ( 60 )
پس هنگام برآمدن آفتاب ، آنها را تعقيب كردند . ( 60 )