القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٧

سورة البقرة

لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ وَلَكِنْ يُؤَاخِذُكُمْ بِمَا كَسَبَتْ قُلُوبُكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ ( 225 )

خداوند شما را به سوگندهاى لغوتان مؤاخذه نمىكند ، ولى شما را بدانچه دلهايتان [ از روى عمد ] فرآهم آورده است ، مؤاخذه مىكند ، وخدا آمرزندهء بردبار است . ( 225 )

لِلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِنْ نِسَائِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ فَإِنْ فَاءُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 226 )

براي كساني كه به ترك همخوابگى با زنان خود ، سوگند مىخورند [ ايلاء ] ، چهار ماه انتظار [ ومهلت ] است ، پس اگر [ به آشتى ] بازآمدند ، خداوند آمرزندهء مهربان است . ( 226 )

وَإِنْ عَزَمُوا الطَّلَاقَ فَإِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 227 )

واگر آهنگِ طلاق كردند ، در حقيقت خدا شنواى داناست . ( 227 )

وَالْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلَاثَةَ قُرُوءٍ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَنْ يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللَّهُ فِي أَرْحَامِهِنَّ إِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآَخِرِ وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَلِكَ إِنْ أَرَادُوا إِصْلَاحًا وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( 228 )

وزنانِ طلاق داده شده ، بايد مدّتِ سه پاكى انتظار كشند ، واگر به خدا وروز بازپسين ايمان دارند ، براي آنان روا نيست كه آنچه را خداوند در رَحِم آنان آفريده ، پوشيده دارند وشوهرانشان اگر سرِ آشتى دارند ، به بازآوردن آنان در اين [ مدّت ] سزاوارترند . ومانند همان [ وظايفى ] كه بر عهدهء زنان است ، به طور شايسته ، به نفع آنان [ بر عهدهء مردان ] است ، ومردان بر آنان درجهء برترى دارند ، وخداوند توانا وحكيم است . ( 228 )

الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آَتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلَّا أَنْ يَخَافَا أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ( 229 )

طلاقِ [ رجعي ] دو بار است . پس از آن يا [ بايد زن را ] بخوبى نگاه داشتن ، يا بشايستگى آزاد كردن . وبراي شما روا نيست كه از آنچه به آنان داده‌ايد ، چيزى بازستانيد . مگر آنكه [ طرفين ] در به پا داشتن حدود خدا بيمناك باشند . پس اگر بيم داريد كه آن دو ، حدود خدا را برپاى نمىدارند ، در آنچه كه [ زن براي آزاد كردن خود ] فديه دهد ، گناهى بر ايشان نيست . اين است حدود [ احكام ] الهى پس ، از آن تجاوز مكنيد . وكساني كه از حدود [ احكام ] الهى تجاوز كنند ، آنان همان ستمكارانند . ( 229 )

فَإِنْ طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهُ مِنْ بَعْدُ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُ فَإِنْ طَلَّقَهَا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَنْ يَتَرَاجَعَا إِنْ ظَنَّا أَنْ يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ( 230 )

واگر [ شوهر براي بار سوّم ] أو را طلاق گفت ، پس از آن ، ديگر [ آن زن ] براي أو حلال نيست ، تا اينكه با شوهرى غير از أو ازدواج كند [ وبا أو همخوابگى نمايد ] . پس اگر [ شوهر دوّم ] وى را طلاق گفت ، اگر آن دو [ همسر سابق ] پندارند كه حدود خدا را برپا مىدارند ، گناهى بر آن دو نيست كه به يكديگر بازگردند . واينها حدود [ احكام ] الهى است كه آن را براي قومي كه مىدانند ، بيان مىكند . ( 230 )