القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٦٨

سورة الشعراء

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ طسم ( 1 )

به نام خداوند رحمتگر مهربان ، طا ، سين ، ميم . ( 1 )

تِلْكَ آَيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ ( 2 )

اين است آيه‌هاى كتاب روشنگر . ( 2 )

لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ( 3 )

شايد تو از اينكه [ مشركان ] ايمان نمىآورند ، جان خود را تباه سازى . ( 3 )

إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آَيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ ( 4 )

اگر بخواهيم ، معجزه‌اى از آسمان بر آنان فرود مىآوريم ، تا در برابر آن ، گردنهايشان خاضع گردد . ( 4 )

وَمَا يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنَ الرَّحْمَنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ ( 5 )

وهيچ تذكّر جديدى از سوى [ خداى ] رحمان برايشان نيامد جز اينكه همواره از آن روى برمىتافتند . ( 5 )

فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتِيهِمْ أَنْبَاءُ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ( 6 )

[ آنان ] در حقيقت به تكذيب پرداختند ، وبه زودى خبر آنچه كه بدان ريشخند مى كردند ، بديشان خواهد رسيد . ( 6 )

أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ ( 7 )

مگر در زمين ننگريسته‌اند كه چه قدر در آن از هر گونه جفتهاى زيبا رويانيده‌ايم ؟ ( 7 )

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ( 8 )

قطعاً در اين [ هنرنمايى ] عبرتي است و [ لي ] بيشترشان ايمانآورنده نيستند . ( 8 )

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ( 9 )

ودر حقيقت ، پروردگار تو همان شكستناپذير مهربان است . ( 9 )

وَإِذْ نَادَى رَبُّكَ مُوسَى أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ( 10 )

و [ ياد كن ] هنگامى را كه پروردگارت موسى را ندا درداد كه به سوى قوم ستمكار برو : ( 10 )

قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَلَا يَتَّقُونَ ( 11 )

قوم فرعون آيا پروا ندارند ؟ ! ( 11 )

قَالَ رَبِّ إِنِّي أَخَافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ ( 12 )

گفت : « پروردگارا ، مىترسم مرا تكذيب كنند ، ( 12 )

وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَى هَارُونَ ( 13 )

وسينه‌ام تنگ مىگردد ، وزبانم باز نمىشود ، پس به سوى هارون بفرست . ( 13 )

وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ فَأَخَافُ أَنْ يَقْتُلُونِ ( 14 )

و [ از طرفي ] آنان بر [ گردن ] من خونى دارند ومىترسم مرا بكشند . » ( 14 )

قَالَ كَلَّا فَاذْهَبَا بِآَيَاتِنَا إِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ ( 15 )

فرمود : « نه ، چنين نيست نشانه‌هاى ما را [ براي آنان ] ببريد كه ما با شما شنونده‌ايم . » ( 15 )

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ ( 16 )

پس به سوى فرعون برويد وبگوييد : « ما پيامبر پروردگار جهانيانيم ، ( 16 )

أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ ( 17 )

فرزندان إسرائيل را با ما بفرست . » ( 17 )

قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ ( 18 )

[ فرعون ] گفت : « آيا تو را از كودكى در ميان خود نپرورديم وساليانى چند از عمرت را پيش ما نماندى ؟ ( 18 )

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنْتَ مِنَ الْكَافِرِينَ ( 19 )

و [ سرانجام ] كار خود را كردى ، وتو از ناسپاسانى . » ( 19 )