القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٦٦
سورة الفرقان
وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا مُبَشِّرًا وَنَذِيرًا ( 56 )
وتو را جز بشارتگر وبيمدهنده نفرستاديم . ( 56 )
قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شَاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلًا ( 57 )
بگو : « بر اين [ رسالت ] اجرى از شما طلب نمىكنم ، جز اينكه هر كس بخواهد راهى به سوى پروردگارش [ در پيش ] گيرد . » ( 57 )
وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لَا يَمُوتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهِ وَكَفَى بِهِ بِذُنُوبِ عِبَادِهِ خَبِيرًا ( 58 )
وبر آن زنده كه نمىميرد توكل كن وبه ستايش أو تسبيح گوى وهمين بس كه أو به گناهانِ بندگانش آگاه است . ( 58 )
الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ الرَّحْمَنُ فَاسْأَلْ بِهِ خَبِيرًا ( 59 )
همان كسى كه آسمانها وزمين ، وآنچه را كه ميان آن دو است ، در شش روز آفريد . آن گاه بر عرش استيلا يافت . رحمتگر عام [ اوست ] . در بارهء وى از خبرهاى بپرس [ كه مىداند ] . ( 59 )
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اسْجُدُوا لِلرَّحْمَنِ قَالُوا وَمَا الرَّحْمَنُ أَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُورًا ( 60 )
وچون به آنان گفته شود : « [ خداى ] رحمان را سجده كنيد » ، مىگويند : « رحمان چيست ؟ آيا براي چيزى كه ما را [ بدان ] فرمان مىدهى سجده كنيم ؟ » وبر رميدنشان مىافزايد . ( 60 )
تَبَارَكَ الَّذِي جَعَلَ فِي السَّمَاءِ بُرُوجًا وَجَعَلَ فِيهَا سِرَاجًا وَقَمَرًا مُنِيرًا ( 61 )
[ فرخنده و ] بزرگوار است آن كسى كه در آسمان برجهايى نهاد ، ودر آن ، چراغ وما هي نوربخش قرار داد . ( 61 )
وَهُوَ الَّذِي جَعَلَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ خِلْفَةً لِمَنْ أَرَادَ أَنْ يَذَّكَّرَ أَوْ أَرَادَ شُكُورًا ( 62 )
واوست كسى كه براي هر كس كه بخواهد عبرت گيرد يا بخواهد سپاسگزارى نمايد ، شب وروز را جانشين يكديگر گردانيد . ( 62 )
وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا ( 63 )
وبندگان خداى رحمان كسانىاند كه روى زمين به نرمى گام برمىدارند وچون نادانان ايشان را طرف خطاب قرار دهند به ملايمت پاسخ مىدهند . ( 63 )
وَالَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَقِيَامًا ( 64 )
وآنانند كه در حال سجده يا ايستاده ، شب را به روز مىآورند . ( 64 )
وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ( 65 )
وكسانىاند كه مىگويند : « پروردگارا ، عذاب جهنم را از ما بازگردان كه عذابش سخت ودايمى است . ( 65 )
إِنَّهَا سَاءَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا ( 66 )
ودر حقيقت ، آن بد قرارگاه وجايگاهى است . ( 66 )
وَالَّذِينَ إِذَا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكَانَ بَيْنَ ذَلِكَ قَوَامًا ( 67 )
وكسانىاند كه چون انفاق كنند ، نه ولخرجى مىكنند ونه تنگ مىگيرند ، وميان اين دو [ روش ] حد وسط را برمىگزينند . ( 67 )