القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٦٢

سورة الفرقان

إِذَا رَأَتْهُمْ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ سَمِعُوا لَهَا تَغَيُّظًا وَزَفِيرًا ( 12 )

چون [ دوزخ ] از فاصله‌اى دور ، آنان را ببيند ، خشم وخروشى از آن مىشنوند . ( 12 )

وَإِذَا أُلْقُوا مِنْهَا مَكَانًا ضَيِّقًا مُقَرَّنِينَ دَعَوْا هُنَالِكَ ثُبُورًا ( 13 )

وچون آنان را در تنگنايى از آن به زنجير كشيده بيندازند ، آنجاست كه مرگ [ خود ] را مىخواهند . ( 13 )

لَا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُورًا وَاحِدًا وَادْعُوا ثُبُورًا كَثِيرًا ( 14 )

« امروز يك بار هلاكِ [ خود ] را مخواهيد وبسيار هلاك [ خود ] را بخواهيد . » ( 14 )

قُلْ أَذَلِكَ خَيْرٌ أَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ كَانَتْ لَهُمْ جَزَاءً وَمَصِيرًا ( 15 )

بگو : « آيا اين [ عقوبت ] بهتر است يا بهشت جاويدان كه به پرهيزگاران وعده داده شده است كه پاداش وسرانجام آنان است ؟ » ( 15 )

لَهُمْ فِيهَا مَا يَشَاءُونَ خَالِدِينَ كَانَ عَلَى رَبِّكَ وَعْدًا مَسْئُولًا ( 16 )

جاودانه هر چه بخواهند در آنجا دارند . پروردگار تو مسؤول [ تحقق ] اين وعده است . ( 16 )

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَقُولُ أَأَنْتُمْ أَضْلَلْتُمْ عِبَادِي هَؤُلَاءِ أَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيلَ ( 17 )

وروزى كه آنان را با آنچه به جاى خدا مىپرستند ، محشور مىكند ، پس مىفرمايد : « آيا شما اين بندگان مرا به بيراهه كشانديد يا خود گمراه شدند ؟ » ( 17 )

قَالُوا سُبْحَانَكَ مَا كَانَ يَنْبَغِي لَنَا أَنْ نَتَّخِذَ مِنْ دُونِكَ مِنْ أَوْلِيَاءَ وَلَكِنْ مَتَّعْتَهُمْ وَآَبَاءَهُمْ حَتَّى نَسُوا الذِّكْرَ وَكَانُوا قَوْمًا بُورًا ( 18 )

مىگويند : « منزّهى تو ، ما را نسزد كه جز تو دوستى براي خود بگيريم ، ولى تو آنان وپدرانشان را برخوردار كردى تا [ آنجا كه ] ياد [ تو ] را فراموش كردند وگروهى هلاكشده ، بودند . » ( 18 )

فَقَدْ كَذَّبُوكُمْ بِمَا تَقُولُونَ فَمَا تَسْتَطِيعُونَ صَرْفًا وَلَا نَصْرًا وَمَنْ يَظْلِمْ مِنْكُمْ نُذِقْهُ عَذَابًا كَبِيرًا ( 19 )

قطعاً [ خدايانتان ] در آنچه مىگفتيد ، شما را تكذيب كردند در نتيجة نه مىتوانيد [ عذاب را از خود ] دفع كنيد ونه [ خود را ] يارى نماييد وهر كس از شما شرك ورزد عذابي سهمگين به أو مىچشانيم . ( 19 )

وَمَا أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا إِنَّهُمْ لَيَأْكُلُونَ الطَّعَامَ وَيَمْشُونَ فِي الْأَسْوَاقِ وَجَعَلْنَا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً أَتَصْبِرُونَ وَكَانَ رَبُّكَ بَصِيرًا ( 20 )

وپيش از تو پيامبران [ خود ] را نفرستاديم جز اينكه آنان [ نيز ] غذا مىخوردند ودر بازارها راه مىرفتند ، وبرخى از شما را براي برخى ديگر [ وسيلهء ] آزمايش قرار داديم . آيا شكيبايى مىكنيد ؟ وپروردگار تو همواره بيناست . ( 20 )