القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٥٧
سورة النور
يُقَلِّبُ اللَّهُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصَارِ ( 44 )
خداست كه شب وروز را با هم جابجا مىكند . قطعاً در اين [ تبديل ] براي ديدهوران [ درس ] عبرتي است . ( 44 )
وَاللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِنْ مَاءٍ فَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلَى بَطْنِهِ وَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلَى رِجْلَيْنِ وَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلَى أَرْبَعٍ يَخْلُقُ اللَّهُ مَا يَشَاءُ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 45 )
وخداست كه هر جنبندهاى را [ ابتدأ ] از آبى آفريد . پس پارهاى از آنها بر روى شكم راه مىروند وپارهاى از آنها بر روى دو پا وبعضي از آنها بر روى چهار [ پا ] راه مىروند . خدا هر چه بخواهد مىآفريند . در حقيقت ، خدا بر هر چيزى تواناست . ( 45 )
لَقَدْ أَنْزَلْنَا آَيَاتٍ مُبَيِّنَاتٍ وَاللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 46 )
قطعاً آياتي روشنگر فرود آوردهايم ، وخدا هر كه را بخواهد به راه راست هدايت مىكند . ( 46 )
وَيَقُولُونَ آَمَنَّا بِاللَّهِ وَبِالرَّسُولِ وَأَطَعْنَا ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِنْهُمْ مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ وَمَا أُولَئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ ( 47 )
ومىگويند : « به خدا وپيامبر [ أو ] گرويديم وأطاعت كرديم . » آن گاه دستهاى از ايشان پس از اين [ اقرار ] روى برمىگردانند ، وآنان مؤمن نيستند . ( 47 )
وَإِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ إِذَا فَرِيقٌ مِنْهُمْ مُعْرِضُونَ ( 48 )
وچون به سوى خدا وپيامبر أو خوانده شوند ، تا ميان آنان داورى كند ، بناگاه دستهاى از آنها روى برمىتابند . ( 48 )
وَإِنْ يَكُنْ لَهُمُ الْحَقُّ يَأْتُوا إِلَيْهِ مُذْعِنِينَ ( 49 )
واگر حق به جانب ايشان باشد ، به حال أطاعت به سوى أو مىآيند . ( 49 )
أَفِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَمِ ارْتَابُوا أَمْ يَخَافُونَ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَرَسُولُهُ بَلْ أُولَئِكَ هُمَ الظَّالِمُونَ ( 50 )
آيا در دلهايشان بيمارى است ، يا شك دارند ، يا از آن مىترسند كه خدا وفرستادهاش بر آنان ستم ورزند ؟ [ نه ، ] بلكه خودشان ستمكارند . ( 50 )
إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَنْ يَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 51 )
گفتار مؤمنان - وقتي به سوى خدا وپيامبرش خوانده شوند تا ميانشان داورى كند - تنها اين است كه مىگويند : « شنيديم وأطاعت كرديم . » اينانند كه رستگارند . ( 51 )
وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَخْشَ اللَّهَ وَيَتَّقْهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ ( 52 )
وكسى كه خدا وفرستادهء أو را فرمان بَرَد ، واز خدا بترسد واز أو پروا كند آنانند كه خود كاميابند . ( 52 )
وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَئِنْ أَمَرْتَهُمْ لَيَخْرُجُنَّ قُلْ لَا تُقْسِمُوا طَاعَةٌ مَعْرُوفَةٌ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ( 53 )
وبا سوگندهاى سخت خود به خدا سوگند ياد كردند كه اگر به آنان فرمان دهى ، بىشك [ براي جهاد ] بيرون خواهند آمد . بگو : « سوگند مخوريد . اطاعتى پسنديده [ بهتر است ] كه خدا به آنچه مىكنيد داناست . » ( 53 )