القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٥٢

سورة النور

إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ ( 11 )

در حقيقت ، كساني كه آن بهتان [ داستان افك ] را [ در ميان ] آوردند ، دسته‌اى از شما بودند . آن [ تهمت ] را شرّى براي خود تصوّر مكنيد بلكه براي شما در آن مصلحتى [ بوده ] است . براي هر مردى از آنان [ كه در اين كار دست داشته ] همان گناهى است كه مرتكب شده است ، وآن كس از ايشان كه قسمت عمدهء آن را به گردن گرفته است عذابي سخت خواهد داشت . ( 11 )

لَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيْرًا وَقَالُوا هَذَا إِفْكٌ مُبِينٌ ( 12 )

چرا هنگامى كه آن [ بهتان ] را شنيديد ، مردان وزنان مؤمن گمان نيك به خود نبردند ونگفتند : « اين بهتانى آشكار است » ؟ ( 12 )

لَوْلَا جَاءُوا عَلَيْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا بِالشُّهَدَاءِ فَأُولَئِكَ عِنْدَ اللَّهِ هُمُ الْكَاذِبُونَ ( 13 )

چرا چهار گواه بر [ صحت ] آن [ بهتان ] نياوردند ؟ پس چون گواهان [ لازم ] را نياورده‌اند ، اينانند كه نزد خدا دروغگويانند . ( 13 )

وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآَخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِي مَا أَفَضْتُمْ فِيهِ عَذَابٌ عَظِيمٌ ( 14 )

واگر فضل خدا ورحمتش در دنيا وآخرت بر شما نبود ، قطعاً به [ سزاى ] آنچه در آن به دخالت پرداختيد ، به شما عذابي بزرگ مىرسيد . ( 14 )

إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُمْ مَا لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا وَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ ( 15 )

آن گاه كه آن [ بهتان ] را از زبان يكديگر مىگرفتيد وبا زبانهاى خود چيزى را كه بدان علم نداشتيد ، مىگفتيد ومىپنداشتيد كه كارى سهل وساده است با اينكه آن [ امر ] نزد خدا بس بزرگ بود . ( 15 )

وَلَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ مَا يَكُونُ لَنَا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهَذَا سُبْحَانَكَ هَذَا بُهْتَانٌ عَظِيمٌ ( 16 )

و [ گر نه ] چرا وقتي آن را شنيديد نگفتيد : « براي ما سزاوار نيست كه در اين [ موضوع ] سخن گوييم . [ خداوندا ، ] تو منزّهى ، اين بهتانى بزرگ است . » ( 16 )

يَعِظُكُمَ اللَّهُ أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَدًا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( 17 )

خدا اندرزتان مىدهد كه هيچ گاه ديگر مثل آن را - اگر مؤمنيد - تكرار نكنيد . ( 17 )

وَيُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآَيَاتِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ( 18 )

وخدا براي شما آيات [ خود ] را بيان مىكند ، وخدا داناىِ سنجيده‌كار است . ( 18 )

إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آَمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآَخِرَةِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ( 19 )

كساني كه دوست دارند كه زشتكارى در ميان آنان كه ايمان آورده‌اند ، شيوع پيدا كند ، براي آنان در دنيا وآخرت عذابي پر درد خواهد بود ، وخدا [ ست كه ] مىداند وشما نمىدانيد . ( 19 )

وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ وَأَنَّ اللَّهَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ ( 20 )

واگر فضل ورحمت خدا بر شما نبود واينكه خدا رئوف ومهربان است [ مجازات سختى در انتظارتان بود ] . ( 20 )