القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٥

سورة البقرة

كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ( 216 )

بر شما كارزار واجب شده است ، در حالي كه براي شما ناگوار است . وبسا چيزى را خوش نمىداريد وآن براي شما خوب است ، وبسا چيزى را دوست مىداريد وآن براي شما بد است ، وخدا مىداند وشما نمىدانيد . ( 216 )

يَسْأَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيهِ قُلْ قِتَالٌ فِيهِ كَبِيرٌ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَكُفْرٌ بِهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَإِخْرَاجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَكْبَرُ عِنْدَ اللَّهِ وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا وَمَنْ يَرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَأُولَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآَخِرَةِ وَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ( 217 )

از تو در بارهء كارزار در ماه حرام مىپرسند . بگو : « كارزار در آن ، گناهى بزرگ وباز داشتن از راه خدا وكفر ورزيدن به أو و [ باز داشتن از ] مسجد الحرام [ حج ] ، وبيرون راندنِ أهل آن از آنجا ، نزد خدا [ گناهى ] بزرگتر ، وفتنه [ شرك ] از كشتار بزرگتر است . » وآنان پيوسته با شما مىجنگند تا - اگر بتوانند - شما را از دينتان برگردانند . وكساني از شما كه از دين خود برگردند ودر حال كفر بميرند ، آنان كردارهايشان در دنيا وآخرت تباه مىشود ، وايشان أهل آتشند ودر آن ماندگار خواهند بود . ( 217 )

إِنَّ الَّذِينَ آَمَنُوا وَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولَئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَةَ اللَّهِ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 218 )

آنان كه ايمان آورده ، وكساني كه هجرت كرده وراه خدا جهاد نموده‌اند ، آنان به رحمت خدا اميدوارند ، خداوند آمرزندهء مهربان است . ( 218 )

يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِمَا إِثْمٌ كَبِيرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَا أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِمَا وَيَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنْفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآَيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ ( 219 )

در بارهء شراب وقمار ، از تو مىپرسند ، بگو : « در آن دو ، گناهى بزرك ، وسودهايى براي مردم است ، و [ لي ] گناهشان از سودشان بزرگتر است . » واز تو مىپرسند : « چه چيزى انفاق كنند ؟ » بگو : « ما زاد [ بر نيازمندى خود ] را . » اين گونه ، خداوند آيات [ خود را ] براي شما روشن مىگرداند ، باشد كه در [ كار ] دنيا وآخرت بينديشيد . ( 219 )