القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٤٦

سورة المؤمنون

مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ ( 43 )

هيچ أمتي نه از اجل خود پيشى مىگيرد ونه باز پس مىماند . ( 43 )

ثُمَّ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَى كُلَّ مَا جَاءَ أُمَّةً رَسُولُهَا كَذَّبُوهُ فَأَتْبَعْنَا بَعْضَهُمْ بَعْضًا وَجَعَلْنَاهُمْ أَحَادِيثَ فَبُعْدًا لِقَوْمٍ لَا يُؤْمِنُونَ ( 44 )

باز فرستادگان خود را پياپى روانه كرديم . هر بار براي [ هدايت ] أمتي پيامبرش آمد ، أو را تكذيب كردند پس [ ما امتهاى سركش را ] يكى پس از ديگرى آورديم وآنها را مايهء عبرت [ وزبانزد مردم ] گردانيديم . دور باد [ از رحمت خدا ] مردمى كه ايمان نمىآورند . ( 44 )

ثُمَّ أَرْسَلْنَا مُوسَى وَأَخَاهُ هَارُونَ بِآَيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُبِينٍ ( 45 )

سپس موسى وبرادرش هارون را با آيات خود وحجتي آشكار فرستاديم ، ( 45 )

إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا عَالِينَ ( 46 )

به سوى فرعون وسران [ قوم ] أو ، ولى تكبر نمودند ومردمى گردنكش بودند ، ( 46 )

فَقَالُوا أَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عَابِدُونَ ( 47 )

پس گفتند : « آيا به دو بشر كه مثل خود ما هستند وطايفهء آنها بندگان ما مىباشند ايمان بياوريم ؟ » ( 47 )

فَكَذَّبُوهُمَا فَكَانُوا مِنَ الْمُهْلَكِينَ ( 48 )

در نتيجة ، آن دو را دروغزن خواندند ، پس از زمرهء هلاكشدگان گشتند . ( 48 )

وَلَقَدْ آَتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ ( 49 )

وبه يقين ، ما به موسى كتاب [ آسمانى ] داديم ، باشد كه آنان به راه راست روند . ( 49 )

وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ آَيَةً وَآَوَيْنَاهُمَا إِلَى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَمَعِينٍ ( 50 )

وپسر مريم ومادرش را نشانه‌اى گردانيديم وآن دو را در سرزمين بلندى كه جاى زيست و [ داراى ] آب زلال بود جاى داديم . ( 50 )

يَا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحًا إِنِّي بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ ( 51 )

اى پيامبران ، از چيزهاى پاكيزه بخوريد وكار شايسته كنيد ، كه من به آنچه انجام مىدهيد دانايم . ( 51 )

وَإِنَّ هَذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاتَّقُونِ ( 52 )

ودر حقيقت ، اين أمت شماست كه أمتي يگانه است ، ومن پروردگار شمايم پس ، از من پروا داريد . ( 52 )

فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُرًا كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ ( 53 )

تا كار [ دين ] شان را ميان خود قطعه قطعه كردند [ و ] دسته دسته شدند : هر دسته‌اى به آنچه نزدشان بود ، دل خوش كردند . ( 53 )

فَذَرْهُمْ فِي غَمْرَتِهِمْ حَتَّى حِينٍ ( 54 )

پس آنها را در ورطهء گمراهىشان تا چندى واگذار . ( 54 )

أَيَحْسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مَالٍ وَبَنِينَ ( 55 )

آيا مىپندارند كه آنچه از مال وپسران كه بديشان مدد مىدهيم ، ( 55 )

نُسَارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْرَاتِ بَل لَا يَشْعُرُونَ ( 56 )

[ از آن روى است كه ] مىخواهيم به سودشان در خيرات شتاب ورزيم ؟ [ نه ، ] بلكه نمىفهمند . ( 56 )

إِنَّ الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ ( 57 )

در حقيقت ، كساني كه از بيم پروردگارشان هراسانند ، ( 57 )

وَالَّذِينَ هُمْ بِآَيَاتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ ( 58 )

وكساني كه به نشانه‌هاى پروردگارشان ايمان مىآورند ، ( 58 )

وَالَّذِينَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لَا يُشْرِكُونَ ( 59 )

وآنان كه به پروردگارشان شرك نمىآورند ، ( 59 )