القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٤٤

سورة المؤمنون

وَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَأَسْكَنَّاهُ فِي الْأَرْضِ وَإِنَّا عَلَى ذَهَابٍ بِهِ لَقَادِرُونَ ( 18 )

واز آسمان ، آبى به اندازهء [ معين ] فرود آورديم ، وآن را در زمين جاى داديم ، وما براي از بين بردن آن مسلماً تواناييم . ( 18 )

فَأَنْشَأْنَا لَكُمْ بِهِ جَنَّاتٍ مِنْ نَخِيلٍ وَأَعْنَابٍ لَكُمْ فِيهَا فَوَاكِهُ كَثِيرَةٌ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ ( 19 )

پس براي شما به وسيلهء آن باغهايى از درختان خرما وانگور پديدار كرديم كه در آنها براي شما ميوه‌هاى فراوان است واز آنها مىخوريد . ( 19 )

وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْنَاءَ تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِلْآَكِلِينَ ( 20 )

واز طور سينا درختى برمىآيد كه روغن ونان خورشى براي خورندگان است . ( 20 )

وَإِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعَامِ لَعِبْرَةً نُسْقِيكُمْ مِمَّا فِي بُطُونِهَا وَلَكُمْ فِيهَا مَنَافِعُ كَثِيرَةٌ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ ( 21 )

والبتة براي شما در دامها [ ى گلَّه درس ] عبرتي است : از [ شيرى ] كه در شكم آنهاست ، به شما مىنوشانيم ، وبراي شما در آنها سودهاى فراوان است واز آنها مىخوريد . ( 21 )

وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُونَ ( 22 )

وبر آنها وبر كشتيها سوار مىشويد . ( 22 )

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ فَقَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ أَفَلَا تَتَّقُونَ ( 23 )

وبه يقين نوح را به سوى قومش فرستاديم . پس [ به آنان ] گفت : « اى قوم من ، خدا را بپرستيد . شما را جز أو خدايى نيست . مگر پروا نداريد ؟ » ( 23 )

فَقَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ مَا هَذَا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُرِيدُ أَنْ يَتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَأَنْزَلَ مَلَائِكَةً مَا سَمِعْنَا بِهَذَا فِي آَبَائِنَا الْأَوَّلِينَ ( 24 )

واشراف قومش كه كافر بودند گفتند : « اين [ مرد ] جز بشرى چون شما نيست ، مىخواهد بر شما برترى جويد ، واگر خدا مىخواست قطعاً فرشتگانى مىفرستاد . [ ما ] در ميان پدران نخستين خود ، چنين [ چيزى ] نشنيده‌ايم . » ( 24 )

إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ بِهِ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوا بِهِ حَتَّى حِينٍ ( 25 )

أو نيست جز مردى كه در وى [ حال ] جنون است ، پس تا چندى در باره‌اش دست نگاه داريد . ( 25 )

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِي بِمَا كَذَّبُونِ ( 26 )

[ نوح ] گفت : « پروردگارا ، از آن روى كه دروغزنم خواندند مرا يارى كن . » ( 26 )

فَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِ أَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَإِذَا جَاءَ أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ فَاسْلُكْ فِيهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْ وَلَا تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ ( 27 )

پس به أو وحى كرديم كه : زير نظر ما و [ به ] وحى ما كشتى را بساز ، وچون فرمان ما دررسيد وتنور به فوران آمد ، پس در آن از هر نوع [ حيواني ] دو تا [ يكى نر وديگرى مادة ] با خانواده‌ات - بجز كسى از آنان كه حكم [ عذاب ] بر أو پيشى گرفته است - وارد كن ، در بارهء كساني كه ظلم كرده‌اند با من سخن مگوى ، زيرا آنها غرق خواهند شد . ( 27 )