القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٤

سورة البقرة

سَلْ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَمْ آَتَيْنَاهُمْ مِنْ آَيَةٍ بَيِّنَةٍ وَمَنْ يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ( 211 )

از فرزندان إسرائيل بپرس : چه بسيار نشانه‌هاى روشنى به آنان داديم وهر كس نعمت خدا را - پس از آنكه براي أو آمد - [ به كفران ] بدل كند ، خدا سختكيفر است . ( 211 )

زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آَمَنُوا وَالَّذِينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ ( 212 )

زندگى دنيا در چشم كافران آراسته شده است ، ومؤمنان را ريشخند مىكنند و [ حال آنكه ] كساني كه تقواپيشه بوده‌اند ، در روز رستاخيز ، از آنان برترند وخدا به هر كه بخواهد ، بىشمار روزى مىدهد . ( 212 )

كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ وَأَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ وَمَا اخْتَلَفَ فِيهِ إِلَّا الَّذِينَ أُوتُوهُ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ فَهَدَى اللَّهُ الَّذِينَ آَمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ وَاللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 213 )

مردم ، امّتى يگانه بودند پس خداوند پيامبران را نويدآور وبيمدهنده برانگيخت ، وبا آنان ، كتاب [ خود ] را بحق فرو فرستاد ، تا ميان مردم در آنچه با هم اختلاف داشتند داورى كند . وجز كساني كه [ كتاب ] به آنان داده شد - پس از آنكه دلايل روشن براي آنان آمد - به خاطر ستم [ وحسدى ] كه ميانشان بود ، [ هيچ كس ] در آن اختلاف نكرد . پس خداوند آنان را كه ايمان آورده بودند ، به توفيق خويش ، به حقيقت آنچه كه در آن اختلاف داشتند ، هدايت كرد . وخدا هر كه را بخواهد به راه راست هدايت مىكند . ( 213 )

أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاءُ وَالضَّرَّاءُ وَزُلْزِلُوا حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آَمَنُوا مَعَهُ مَتَى نَصْرُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ ( 214 )

آيا پنداشتيد كه داخل بهشت مىشويد وحال آنكه هنوز مانند آنچه بر [ سرِ ] پيشينيان شما آمد ، بر [ سرِ ] شما نيامده است ؟ آنان دچار سختى وزيان شدند وبه [ هول و ] تكان درآمدند ، تا جايى كه پيامبر [ خدا ] وكساني كه با وى ايمان آورده بودند گفتند : « يارى خدا كي خواهد بود ؟ » هش دار ، كه پيروزى خدا نزديك است . ( 214 )

يَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنْفِقُونَ قُلْ مَا أَنْفَقْتُمْ مِنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ ( 215 )

از تو مىپرسند : « چه چيزى انفاق كنند [ وبه چه كسى بدهند ] ؟ » بگو : « هر مالي انفاق كنيد ، به پدر ومادر ونزديكان ويتيمان ومسكينان وبه در راه‌مانده تعلَّق دارد ، وهر گونه نيكى كنيد البتّه خدا به آن داناست . » ( 215 )