القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٣٨

سورة الحج

أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ ( 39 )

به كساني كه جنگ بر آنان تحميل شده ، رخصت [ جهاد ] داده شده است ، چرا كه مورد ظلم قرار گرفته‌اند ، والبتة خدا بر پيروزى آنان سخت تواناست . ( 39 )

الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّا أَنْ يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَصَلَوَاتٌ وَمَسَاجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا اسْمُ اللَّهِ كَثِيرًا وَلَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ ( 40 )

همان كساني كه بناحق از خانه‌هايشان بيرون رانده شدند . [ آنها گناهى نداشتند ] جز اينكه مىگفتند : « پروردگار ما خداست » واگر خدا بعضي از مردم را با بعض ديگر دفع نمىكرد ، صومعه‌ها وكليساها وكنيسه‌ها ومساجدي كه نام خدا در آنها بسيار برده مىشود ، سخت ويران مىشد ، وقطعاً خدا به كسى كه [ دين ] أو را يارى مىكند ، يارى مىدهد ، چرا كه خدا سخت نيرومند شكستناپذير است . ( 40 )

الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآَتَوُا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَلِلَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ ( 41 )

همان كساني كه چون در زمين به آنان توانايى دهيم ، نماز برپا مىدارند وزكات مىدهند وبه كارهاى پسنديده وامىدارند ، واز كارهاى ناپسند باز مىدارند ، وفرجام همهء كارها از آنِ خداست . ( 41 )

وَإِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَعَادٌ وَثَمُودُ ( 42 )

واگر تو را تكذيب كنند ، قطعاً پيش از آنان قوم نوح وعاد وثمود [ نيز ] به تكذيب پرداختند . ( 42 )

وَقَوْمُ إِبْرَاهِيمَ وَقَوْمُ لُوطٍ ( 43 )

و [ نيز ] قوم إبراهيم وقوم لوط . ( 43 )

وَأَصْحَابُ مَدْيَنَ وَكُذِّبَ مُوسَى فَأَمْلَيْتُ لِلْكَافِرِينَ ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ ( 44 )

و [ همچنين ] أهل مَدْيَن . وموسى تكذيب شد ، پس كافران را مهلت دادم ، سپس [ گريبان ] آنها را گرفتم . [ بنگر ، ] عذاب من چگونه بود ؟ ( 44 )

فَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَاهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ فَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَى عُرُوشِهَا وَبِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ وَقَصْرٍ مَشِيدٍ ( 45 )

وچه بسيار شهرها را - كه ستمكار بودند - هلاكشان كرديم و [ اينك ] آن [ شهرها ] سقفهايش فرو ريخته است ، و [ چه بسيار ] چاههاى متروك وكوشكهاى افراشته را . ( 45 )

أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِهَا أَوْ آَذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ ( 46 )

آيا در زمين گردش نكرده‌اند ، تا دلهايى داشته باشند كه با آن بينديشند يا گوشهايى كه با آن بشنوند ؟ در حقيقت ، چشمها كور نيست ليكن دلهايى كه در سينه‌هاست كور است . ( 46 )