القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٣

سورة البقرة

وَاذْكُرُوا اللَّهَ فِي أَيَّامٍ مَعْدُودَاتٍ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ وَمَنْ تَأَخَّرَ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ لِمَنِ اتَّقَى وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ( 203 )

وخدا را در روزهايى معيّن ياد كنيد ، پس هر كس شتاب كند [ واعمال را ] در دو روز [ انجام دهد ] ، گناهى بر أو نيست ، وهر كه تأخير كند [ واعمال را در سه روز انجام دهد ] گناهى بر أو نيست . [ اين اختيار ] براي كسى است كه [ از محرمات ] پرهيز كرده باشد . واز خدا پروا كنيد وبدانيد كه شما را به سوى أو گرد خواهند آورد . ( 203 )

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ ( 204 )

واز ميان مردم كسى است كه در زندگى اين دنيا سخنش تو را به تعجّب وامىدارد ، وخدا را بر آنچه در دل دارد گواه مىگيرد ، وحال آنكه أو سختترين دشمنان است . ( 204 )

وَإِذَا تَوَلَّى سَعَى فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ ( 205 )

وچون برگردد [ يا رياستى يابد ] كوشش مىكند كه در زمين فساد نمايد وكشت ونسل را نابود سازد ، وخداوند تباهكارى را دوست ندارد . ( 205 )

وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ ( 206 )

وچون به أو گفته شود : « از خدا پروا كن » نخوت ، وى را به گناه كشاند . پس جهنم براي أو بس است ، وچه بد بسترى است . ( 206 )

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاةِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ ( 207 )

واز ميان مردم كسى است كه جان خود را براي طلب خشنودى خدا مىفروشد ، وخدا نسبت به [ اين ] بندگان مهربان است . ( 207 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ ( 208 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، همگى به أطاعت [ خدا ] درآييد ، وگامهاى شيطان را دنبال مكنيد كه أو براي شما دشمنى آشكار است . ( 208 )

فَإِنْ زَلَلْتُمْ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْكُمُ الْبَيِّنَاتُ فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( 209 )

واگر پس از آنكه براي شما دلايل آشكار آمد ، دستخوش لغزش شديد ، بدانيد كه خداوند تواناى حكيم است . ( 209 )

هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ يَأْتِيَهُمُ اللَّهُ فِي ظُلَلٍ مِنَ الْغَمَامِ وَالْمَلَائِكَةُ وَقُضِيَ الْأَمْرُ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ ( 210 )

مگر انتظار آنان غير از اين است كه خدا وفرشتگان ، در [ زير ] سايبانهايى از ابر سپيد به سوى آنان بيايند وكار [ داورى ] يكسره شود ؟ وكارها به سوى خدا بازگردانده مىشود . ( 210 )