القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٢٨
سورة الأنبياء
فَجَعَلَهُمْ جُذَاذًا إِلَّا كَبِيرًا لَهُمْ لَعَلَّهُمْ إِلَيْهِ يَرْجِعُونَ ( 58 )
پس آنها را - جز بزرگترشان را - ريز ريز كرد ، باشد كه ايشان به سراغ آن بروند . ( 58 )
قَالُوا مَنْ فَعَلَ هَذَا بِآَلِهَتِنَا إِنَّهُ لَمِنَ الظَّالِمِينَ ( 59 )
گفتند : « چه كسى با خدايان ما چنين [ معاملهاى ] كرده ، كه أو واقعاً از ستمكاران است ؟ » ( 59 )
قَالُوا سَمِعْنَا فَتًى يَذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهُ إِبْرَاهِيمُ ( 60 )
گفتند : « شنيديم جوانى ، از آنها [ به بدى ] ياد مىكرد كه به أو إبراهيم گفته مىشود . » ( 60 )
قَالُوا فَأْتُوا بِهِ عَلَى أَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُونَ ( 61 )
گفتند : « پس أو را در برابر ديدگان مردم بياوريد ، باشد كه آنان شهادت دهند . » ( 61 )
قَالُوا أَأَنْتَ فَعَلْتَ هَذَا بِآَلِهَتِنَا يَا إِبْرَاهِيمُ ( 62 )
گفتند : « اى إبراهيم ، آيا تو با خدايان ما چنين كردى ؟ » ( 62 )
قَالَ بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا فَاسْأَلُوهُمْ إِنْ كَانُوا يَنْطِقُونَ ( 63 )
گفت : « [ نه ] بلكه آن را اين بزرگترشان كرده است ، اگر سخن مىگويند از آنها بپرسيد . » ( 63 )
فَرَجَعُوا إِلَى أَنْفُسِهِمْ فَقَالُوا إِنَّكُمْ أَنْتُمُ الظَّالِمُونَ ( 64 )
پس به خود آمده و [ به يكديگر ] گفتند : « در حقيقت ، شما ستمكاريد . » ( 64 )
ثُمَّ نُكِسُوا عَلَى رُءُوسِهِمْ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هَؤُلَاءِ يَنْطِقُونَ ( 65 )
سپس سرافكنده شدند [ وگفتند : ] « قطعاً دانستهاى كه اينها سخن نمىگويند . » ( 65 )
قَالَ أَفَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْئًا وَلَا يَضُرُّكُمْ ( 66 )
گفت : « آيا جز خدا چيزى را مىپرستيد كه هيچ سود وزيانى به شما نمىرساند ؟ ( 66 )
أُفٍّ لَكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ( 67 )
أف بر شما وبر آنچه غير از خدا مىپرستيد . مگر نمىانديشيد ؟ » ( 67 )
قَالُوا حَرِّقُوهُ وَانْصُرُوا آَلِهَتَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ فَاعِلِينَ ( 68 )
گفتند : « اگر كارى مىكنيد ، أو را بسوزانيد وخدايانتان را يارى دهيد . » ( 68 )
قُلْنَا يَا نَارُ كُونِي بَرْدًا وَسَلَامًا عَلَى إِبْرَاهِيمَ ( 69 )
گفتيم : « اى آتش ، براي إبراهيم سرد وبىآسيب باش . » ( 69 )
وَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَخْسَرِينَ ( 70 )
وخواستند به أو نيرنگى بزنند و [ لي ] آنان را زيانكارترين [ مردم ] قرار داديم . ( 70 )
وَنَجَّيْنَاهُ وَلُوطًا إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا لِلْعَالَمِينَ ( 71 )
وأو ولوط را [ براي رفتن ] به سوى آن سرزمينى كه براي جهانيان در آن بركت نهاده بوديم ، رهانيديم . ( 71 )
وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ نَافِلَةً وَكُلًّا جَعَلْنَا صَالِحِينَ ( 72 )
وإسحاق ويعقوب را [ به عنوان نعمتي ] افزون به أو بخشوديم وهمه را از شايستگان قرار داديم . ( 72 )