القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٢٧

سورة الأنبياء

قُلْ إِنَّمَا أُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاءَ إِذَا مَا يُنْذَرُونَ ( 45 )

بگو : « من شما را فقط به وسيلهء وحى هشدار مىدهم . » و [ لي ] چون كران بيم داده شوند ، دعوت را نمىشنوند . ( 45 )

وَلَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَاوَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ ( 46 )

واگر شمه‌اى از عذاب پروردگارت به آنان برسد ، خواهند گفت : « اى واي بر ما كه ستمكار بوديم . » ( 46 )

وَنَضَعُ الْمَوَازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيَامَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئًا وَإِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا وَكَفَى بِنَا حَاسِبِينَ ( 47 )

وترازوهاى داد را در روز رستاخيز مىنهيم ، پس هيچ كس [ در ] چيزى ستم نمىبيند ، واگر [ عمل ] هموزن دانهء خردلى باشد آن را مىآوريم وكافى است كه ما حسابرس باشيم . ( 47 )

وَلَقَدْ آَتَيْنَا مُوسَى وَهَارُونَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاءً وَذِكْرًا لِلْمُتَّقِينَ ( 48 )

ودر حقيقت ، به موسى وهارون فرقان داديم و [ كتابشان ] براي پرهيزگاران روشنايى واندرزى است . ( 48 )

الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُونَ ( 49 )

[ همان ] كساني كه از پروردگارشان در نهان مىترسند واز قيامت هراسناكند . ( 49 )

وَهَذَا ذِكْرٌ مُبَارَكٌ أَنْزَلْنَاهُ أَفَأَنْتُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ ( 50 )

واين [ كتاب ] - كه آن را نازل كرده‌ايم - پندى خجسته است . آيا باز هم آن را انكار مىكنيد ؟ ( 50 )

وَلَقَدْ آَتَيْنَا إِبْرَاهِيمَ رُشْدَهُ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهِ عَالِمِينَ ( 51 )

ودر حقيقت ، پيش از آن ، به إبراهيم رشد [ فكرى ] اش را داديم وما به [ شايستگى ] أو دانا بوديم . ( 51 )

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا هَذِهِ التَّمَاثِيلُ الَّتِي أَنْتُمْ لَهَا عَاكِفُونَ ( 52 )

آن گاه كه به پدر خود وقومش گفت : « اين مجسمه‌هايى كه شما ملازم آنها شده‌ايد چيستند ؟ » ( 52 )

قَالُوا وَجَدْنَا آَبَاءَنَا لَهَا عَابِدِينَ ( 53 )

گفتند : « پدران خود را پرستندگان آنها يافتيم . » ( 53 )

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ أَنْتُمْ وَآَبَاؤُكُمْ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ( 54 )

گفت : « قطعاً شما وپدرانتان در گمراهى آشكارى بوديد . » ( 54 )

قَالُوا أَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ أَمْ أَنْتَ مِنَ اللَّاعِبِينَ ( 55 )

گفتند : « آيا حق را براي ما آورده‌اى يا تو از شوخىكنندگانى ؟ » ( 55 )

قَالَ بَل رَبُّكُمْ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ الَّذِي فَطَرَهُنَّ وَأَنَا عَلَى ذَلِكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ ( 56 )

گفت : « [ نه ] بلكه پروردگارتان ، پروردگار آسمانها وزمين است ، همان كسى كه آنها را پديد آورده است ، ومن بر اين [ واقعيت ] از گواهانم . ( 56 )

وَتَاللَّهِ لَأَكِيدَنَّ أَصْنَامَكُمْ بَعْدَ أَنْ تُوَلُّوا مُدْبِرِينَ ( 57 )

وسوگند به خدا كه پس از آنكه پشت كرديد ورفتيد ، قطعاً در كار بتانتان تدبيري خواهم كرد . » ( 57 )