القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٢٦
سورة الأنبياء
وَإِذَا رَآَكَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُوًا أَهَذَا الَّذِي يَذْكُرُ آَلِهَتَكُمْ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمَنِ هُمْ كَافِرُونَ ( 36 )
وكساني كه كافر شدند ، چون تو را ببينند فقط به مسخره‌ات مىگيرند [ ومىگويند : ] « آيا اين همان كس است كه خدايانتان را [ به بدى ] ياد مىكند ؟ » در حالي كه آنان خود ، ياد [ خداى ] رحمان را منكرند . ( 36 )
خُلِقَ الْإِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍ سَأُرِيكُمْ آَيَاتِي فَلَا تَسْتَعْجِلُونِ ( 37 )
انسان از شتاب آفريده شده است . به زودى آياتم را به شما نشان مىدهم . پس [ عذاب را ] به شتاب از من مخواهيد . ( 37 )
وَيَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ( 38 )
ومىگويند : « اگر راست مىگوييد ، اين وعدهء [ قيامت ] كي خواهد بود ؟ » ( 38 )
لَوْ يَعْلَمُ الَّذِينَ كَفَرُوا حِينَ لَا يَكُفُّونَ عَنْ وُجُوهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُورِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ ( 39 )
كاش آنان كه كافر شده‌اند مىدانستند آن گاه كه آتش را نه از چهره‌هاى خود ونه از پشتشان بازنمىتوانند داشت ، وخود مورد حمايت قرار نمىگيرند [ چه حالي خواهند داشت ] . ( 39 )
بَلْ تَأْتِيهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُونَ ( 40 )
بلكه [ آتش ] به طور ناگهانى به آنان مىرسد وايشان را بهتزده مىكند [ به گونه‌اى ] كه نه مىتوانند آن را برگردانند ونه به آنان مهلت داده مىشود . ( 40 )
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ( 41 )
ومسلماً پيامبران پيش از تو [ نيز ] مورد ريشخند قرار گرفتند ، پس كساني كه آنان را مسخره مىكردند ، [ سزاى ] آنچه كه آن را به ريشخند مىگرفتند گريبانگيرشان شد . ( 41 )
قُلْ مَنْ يَكْلَؤُكُمْ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمَنِ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُعْرِضُونَ ( 42 )
بگو : « چه كسى شما را شب وروز از [ عذاب ] رحمان حفظ مىكند ؟ » [ نه ] بلكه آنان از ياد پروردگارشان رويگردانند . ( 42 )
أَمْ لَهُمْ آَلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِنْ دُونِنَا لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَ أَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِنَّا يُصْحَبُونَ ( 43 )
[ 34 ] آيا براي آنان خدايانى غير از ماست كه از ايشان حمايت كنند ؟ [ آن خدايان ] نه مىتوانند خود را يارى كنند ونه از جانب ما يارى شوند . ( 43 )
بَلْ مَتَّعْنَا هَؤُلَاءِ وَآَبَاءَهُمْ حَتَّى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُ أَفَلَا يَرَوْنَ أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا أَفَهُمُ الْغَالِبُونَ ( 44 )
[ نه ] بلكه اينها وپدرانشان را برخوردار كرديم تا عمرشان به درازا كشيد . آيا نمىبينند كه ما مىآييم وزمين را از جوانب آن فرو مىكاهيم ؟ آيا باز هم آنان پيروزند ؟ ( 44 )