القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٢٥

سورة الأنبياء

وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ ( 25 )

وپيش از تو هيچ پيامبرى نفرستاديم مگر اينكه به أو وحى كرديم كه : « خدايى جز من نيست ، پس مرا بپرستيد . » ( 25 )

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمَنُ وَلَدًا سُبْحَانَهُ بَلْ عِبَادٌ مُكْرَمُونَ ( 26 )

وگفتند : « [ خداى ] رحمان فرزندى اختيار كرده . » منزّه است أو . بلكه [ فرشتگان ] بندگانى ارجمندند ، ( 26 )

لَا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ ( 27 )

كه در سخن بر أو پيشى نمىگيرند ، وخود به دستور أو كار مىكنند . ( 27 )

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَى وَهُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ ( 28 )

آنچه فراروى آنان وآنچه پشت سرشان است مىداند ، وجز براي كسى كه [ خدا ] رضايت دهد ، شفاعت نمىكنند وخود از بيم أو هراسانند . ( 28 )

وَمَنْ يَقُلْ مِنْهُمْ إِنِّي إِلَهٌ مِنْ دُونِهِ فَذَلِكَ نَجْزِيهِ جَهَنَّمَ كَذَلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ ( 29 )

وهر كس از آنان بگويد : « من [ نيز ] جز أو خدايى هستم » ، أو را به دوزخ كيفر مىدهيم . [ آرى ] سزاى ستمكاران را اين گونه مىدهيم . ( 29 )

أَوَلَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنَاهُمَا وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ أَفَلَا يُؤْمِنُونَ ( 30 )

آيا كساني كه كفر ورزيدند ندانستند كه آسمانها وزمين هر دو به هم پيوسته بودند ، وما آن دو را از هم جدا ساختيم ، وهر چيز زنده‌اى را از آب پديد آورديم ؟ آيا [ باز هم ] ايمان نمىآورند ؟ ( 30 )

وَجَعَلْنَا فِي الْأَرْضِ رَوَاسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِهِمْ وَجَعَلْنَا فِيهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ ( 31 )

ودر زمين كوه‌هايى استوار نهاديم تا مبادا [ زمين ] آنان [ مردم ] را بجنباند ، ودر آن راههايى فراخ پديد آورديم ، باشد كه راه يابند . ( 31 )

وَجَعَلْنَا السَّمَاءَ سَقْفًا مَحْفُوظًا وَهُمْ عَنْ آَيَاتِهَا مُعْرِضُونَ ( 32 )

وآسمان را سقفي محفوظ قرار داديم ، و [ لي ] آنان از [ مطالعه در ] نشانه‌هاى آن اعراض مىكنند . ( 32 )

وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ ( 33 )

واوست آن كسى كه شب وروز وخورشيد وماه را پديد آورده است . هر كدام از اين دو در مدارى [ معين ] شناورند . ( 33 )

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَ أَفَإِنْ مِتَّ فَهُمُ الْخَالِدُونَ ( 34 )

وپيش از تو براي هيچ بشرى جاودانگى [ در دنيا ] قرار نداديم . آيا اگر تو از دنيا بروى آنان جاويدانند ؟ ( 34 )

كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ وَنَبْلُوكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً وَإِلَيْنَا تُرْجَعُونَ ( 35 )

هر نفسي چشندهء مرگ است ، وشما را از راه آزمايش به بد ونيك خواهيم آزمود ، وبه سوى ما بازگردانيده مىشويد . ( 35 )