القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٢٤

سورة الأنبياء

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَأَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا آَخَرِينَ ( 11 )

وچه بسيار شهرها را كه [ مردمش ] ستمكار بودند درهم شكستيم ، وپس از آنها قومي ديگر پديد آورديم . ( 11 )

فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنَا إِذَا هُمْ مِنْهَا يَرْكُضُونَ ( 12 )

پس چون عذاب ما را احساس كردند ، بناگاه از آن مىگريختند . ( 12 )

لَا تَرْكُضُوا وَارْجِعُوا إِلَى مَا أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَمَسَاكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْأَلُونَ ( 13 )

[ هان ] مگريزيد ، وبه سوى آنچه در آن متنعّم بوديد و [ به سوى ] سراهايتان بازگرديد ، باشد كه شما مورد پرسش قرار گيريد . ( 13 )

قَالُوا يَاوَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ ( 14 )

گفتند : « اى واي بر ما ، كه ما واقعاً ستمگر بوديم . » ( 14 )

فَمَا زَالَتْ تِلْكَ دَعْوَاهُمْ حَتَّى جَعَلْنَاهُمْ حَصِيدًا خَامِدِينَ ( 15 )

سخنشان پيوسته همين بود ، تا آنان را دروشدهء بىجان گردانيديم . ( 15 )

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ ( 16 )

وآسمان وزمين وآنچه را كه ميان آن دو است به بازيچه نيافريديم . ( 16 )

لَوْ أَرَدْنَا أَنْ نَتَّخِذَ لَهْوًا لَاتَّخَذْنَاهُ مِنْ لَدُنَّا إِنْ كُنَّا فَاعِلِينَ ( 17 )

اگر مىخواستيم بازيچه‌اى بگيريم ، قطعاً آن را از پيش خود اختيار مىكرديم . ( 17 )

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذَا هُوَ زَاهِقٌ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُونَ ( 18 )

بلكه حق را بر باطل فرو مىافكنيم ، پس آن را در هم مىشكند ، وبناگاه آن نابود مىگردد . واي بر شما از آنچه وصف مىكنيد . ( 18 )

وَلَهُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَنْ عِنْدَهُ لَا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِهِ وَلَا يَسْتَحْسِرُونَ ( 19 )

وهر كه در آسمانها وزمين است براي اوست ، وكساني كه نزد اويند از پرستش وى تكبّر نمىورزند ودرمانده نمىشوند . ( 19 )

يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُونَ ( 20 )

شبانه روز ، بىآنكه سستى ورزند ، نيايش مىكنند . ( 20 )

أَمِ اتَّخَذُوا آَلِهَةً مِنَ الْأَرْضِ هُمْ يُنْشِرُونَ ( 21 )

آيا براي خود خدايانى از زمين اختيار كرده‌اند كه آنها [ مردگان را ] زنده مىكنند ؟ ( 21 )

لَوْ كَانَ فِيهِمَا آَلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتَا فَسُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ ( 22 )

اگر در آنها [ زمين وآسمان ] جز خدا ، خدايانى [ ديگر ] وجود داشت ، قطعاً [ زمين وآسمان ] تباه مىشد . پس منزّه است خدا ، پروردگار عرش ، از آنچه وصف مىكنند . ( 22 )

لَا يُسْأَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْأَلُونَ ( 23 )

در آنچه [ خدا ] انجام مىدهد چون وچرا راه ندارد ، و [ لي ] آنان [ انسانها ] سؤال خواهند شد . ( 23 )

أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آَلِهَةً قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ هَذَا ذِكْرُ مَنْ مَعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِي بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ الْحَقَّ فَهُمْ مُعْرِضُونَ ( 24 )

آيا به جاى أو خدايانى براي خود گرفته‌اند ؟ بگو : « برهانتان را بياوريد . » اين است يادنامهء هر كه با من است ويادنامهء هر كه پيش از من بوده . [ نه ! ] بلكه بيشترشان حق را نمىشناسند ودر نتيجة از آن رويگردانند . ( 24 )