القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٢٢

سورة طه

قَالَ كَذَلِكَ أَتَتْكَ آَيَاتُنَا فَنَسِيتَهَا وَكَذَلِكَ الْيَوْمَ تُنْسَى ( 126 )

مىفرمايد : « همان طور كه نشانه‌هاى ما بر تو آمد وآن را به فراموشى سپردى ، امروز همان گونه فراموش مىشوى . » ( 126 )

وَكَذَلِكَ نَجْزِي مَنْ أَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِنْ بِآَيَاتِ رَبِّهِ وَلَعَذَابُ الْآَخِرَةِ أَشَدُّ وَأَبْقَى ( 127 )

واين گونه هر كه را به افراط گراييده وبه نشانه‌هاى پروردگارش نگرويده است سزا مىدهيم ، وقطعاً شكنجهء آخرت سختتر وپايدارتر است . ( 127 )

أَفَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ يَمْشُونَ فِي مَسَاكِنِهِمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَاتٍ لِأُولِي النُّهَى ( 128 )

آيا براي هدايتشان كافى نبود كه [ ببينند ] چه نسلها را پيش از آنان نابود كرديم كه [ اينك آنها ] در سراهاى ايشان راه مىروند ؟ به راستى براي خردمندان در اين [ امر ] نشانه‌هايى [ عبرتانگيز ] است . ( 128 )

وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَكَانَ لِزَامًا وَأَجَلٌ مُسَمًّى ( 129 )

واگر سخنى از پروردگارت پيشى نگرفته وموعدي معين مقرر نشده بود ، قطعاً [ عذاب آنها ] لازم مىآمد . ( 129 )

فَاصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا وَمِنْ آَنَاءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَأَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضَى ( 130 )

پس بر آنچه مىگويند شكيبا باش ، وپيش از بر آمدن آفتاب وقبل از فرو شدن آن ، با ستايش پروردگارت [ أو را ] تسبيح گوى ، وبرخى از ساعات شب وحوالي روز را به نيايش پرداز ، باشد كه خشنود گردى . ( 130 )

وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَأَبْقَى ( 131 )

وزنهار به سوى آنچه اصنافى از ايشان را از آن برخوردار كرديم [ وفقط ] زيور زندگى دنياست تا ايشان را در آن بيازماييم ، ديدگان خود مدوز ، و [ بدان كه ] روزىِ پروردگار تو بهتر وپايدارتر است . ( 131 )

وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا لَا نَسْأَلُكَ رِزْقًا نَحْنُ نَرْزُقُكَ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوَى ( 132 )

وكسان خود را به نماز فرمان ده وخود بر آن شكيبا باش . ما از تو جوياى روزى نيستيم ، ما به تو روزى مىدهيم ، وفرجام [ نيك ] براي پرهيزگارى است . ( 132 )

وَقَالُوا لَوْلَا يَأْتِينَا بِآَيَةٍ مِنْ رَبِّهِ أَوَلَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ مَا فِي الصُّحُفِ الْأُولَى ( 133 )

وگفتند : « چرا از جانب پروردگارش معجزه‌اى براي ما نمىآورد ؟ » آيا دليل روشن آنچه در صحيفه‌هاى پيشين است براي آنان نيامده است ؟ ( 133 )

وَلَوْ أَنَّا أَهْلَكْنَاهُمْ بِعَذَابٍ مِنْ قَبْلِهِ لَقَالُوا رَبَّنَا لَوْلَا أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آَيَاتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَنَخْزَى ( 134 )

واگر ما آنان را قبل از [ آمدنِ قرآن ] به عذابي هلاك مىكرديم ، قطعاً مىگفتند : « پروردگارا ، چرا پيامبرى به سوى ما نفرستادى تا پيش از آنكه خوار ورسوا شويم از آيات تو پيروى كنيم ؟ » ( 134 )

قُلْ كُلٌّ مُتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحَابُ الصِّرَاطِ السَّوِيِّ وَمَنِ اهْتَدَى ( 135 )

بگو : « همه در انتظارند . پس در انتظار باشيد . زودا كه بدانيد ياران راه راست كيانند وچه كسى راه‌يافته است . » ( 135 )