القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٢٠

سورة طه

كَذَلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْبَاءِ مَا قَدْ سَبَقَ وَقَدْ آَتَيْنَاكَ مِنْ لَدُنَّا ذِكْرًا ( 99 )

اين گونه از اخبار پيشين بر تو حكايت مىرانيم ، ومسلماً به تو از جانب خود قرآني داده‌ايم . ( 99 )

مَنْ أَعْرَضَ عَنْهُ فَإِنَّهُ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وِزْرًا ( 100 )

هر كس از [ پيروى ] آن روى برتابد ، روز قيامت بار گناهى بر دوش مىگيرد . ( 100 )

خَالِدِينَ فِيهِ وَسَاءَ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حِمْلًا ( 101 )

پيوسته در آن [ حال ] مىماند ، وچه بد بارى روز قيامت خواهند داشت . ( 101 )

يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ وَنَحْشُرُ الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ زُرْقًا ( 102 )

[ همان ] روزى كه در صور دميده مىشود ، ودر آن روز مجرمان را كبودچشم برمىانگيزيم . ( 102 )

يَتَخَافَتُونَ بَيْنَهُمْ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا عَشْرًا ( 103 )

ميان خود به طور پنهانى با يكديگر مىگويند : « شما [ در دنيا ] جز ده [ روز ، بيش ] نمانده‌ايد . » ( 103 )

نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ إِذْ يَقُولُ أَمْثَلُهُمْ طَرِيقَةً إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا يَوْمًا ( 104 )

ما داناتريم به آنچه مىگويند ، آن گاه كه نيكآيينترين آنان مىگويد : « جز يك روز ، بيش نمانده‌ايد . » ( 104 )

وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنْسِفُهَا رَبِّي نَسْفًا ( 105 )

واز تو در بارهء كوه‌ها مىپرسند ، بگو : « پروردگارم آنها را [ در قيامت ] ريز ريز خواهد ساخت ، ( 105 )

فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا ( 106 )

پس آنها را پهن وهموار خواهد كرد ، ( 106 )

لَا تَرَى فِيهَا عِوَجًا وَلَا أَمْتًا ( 107 )

نه در آن كژى مىبينى ونه ناهموارى . ( 107 )

يَوْمَئِذٍ يَتَّبِعُونَ الدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهُ وَخَشَعَتِ الْأَصْوَاتُ لِلرَّحْمَنِ فَلَا تَسْمَعُ إِلَّا هَمْسًا ( 108 )

در آن روز ، [ همهء مردم ] ، داعى [ حق ] را - كه هيچ انحرافى در أو نيست - پيروى مىكنند ، وصداها در مقابل [ خداى ] رحمان خاشع مىگردد ، وجز صدايى آهسته نمىشنوى . ( 108 )

يَوْمَئِذٍ لَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَرَضِيَ لَهُ قَوْلًا ( 109 )

در آن روز ، شفاعت [ به كسى ] سود نبخشد ، مگر كسى را كه [ خداى ] رحمان اجازه دهد وسخنش أو را پسند آيد . ( 109 )

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْمًا ( 110 )

آنچه را كه آنان در پيش دارند وآنچه را كه پشت سر گذاشته‌اند مىداند ، وحال آنكه ايشان بدان دانشى ندارند . ( 110 )

وَعَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا ( 111 )

وچهره‌ها براي آن [ خداى ] زندهء پاينده خضوع مىكنند ، وآن كس كه ظلمي بر دوش دارد نوميد مىماند . ( 111 )

وَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا يَخَافُ ظُلْمًا وَلَا هَضْمًا ( 112 )

وهر كس كارهاى شايسته كند ، در حالي كه مؤمن باشد ، نه از ستمى مىهراسد ونه از كاسته شدن [ حقّش ] . ( 112 )

وَكَذَلِكَ أَنْزَلْنَاهُ قُرْآَنًا عَرَبِيًّا وَصَرَّفْنَا فِيهِ مِنَ الْوَعِيدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ أَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا ( 113 )

واين گونه آن را [ به صورت ] قرآني عربى نازل كرديم ، ودر آن از أنواع هشدارها سخن آورديم ، شايد آنان راه تقوا در پيش گيرند ، يا [ اين كتاب ] پندى تازه براي آنان بياورد . ( 113 )