القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣١٩

سورة طه

فَأَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَدًا لَهُ خُوَارٌ فَقَالُوا هَذَا إِلَهُكُمْ وَإِلَهُ مُوسَى فَنَسِيَ ( 88 )

پس براي آنان پيكر گوساله‌اى كه صدايى داشت بيرون آورد ، و [ أو وپيروانش ] گفتند : « اين خداى شما وخداى موسى است ، و [ پيمان خدا را ] فراموش كرد . » ( 88 )

أَفَلَا يَرَوْنَ أَلَّا يَرْجِعُ إِلَيْهِمْ قَوْلًا وَلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا ( 89 )

مگر نمىبينند كه [ گوساله ] پاسخ سخن آنان را نمىدهد وبه حالشان سود وزيانى ندارد ؟ ( 89 )

وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هَارُونُ مِنْ قَبْلُ يَا قَوْمِ إِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهِ وَإِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمَنُ فَاتَّبِعُونِي وَأَطِيعُوا أَمْرِي ( 90 )

ودر حقيقت ، هارون قبلا به آنان گفته بود : « اى قوم من ، شما به وسيلهء اين [ گوساله ] مورد آزمايش قرار گرفته‌ايد ، وپروردگار شما [ خداى ] رحمان است ، پس مرا پيروى كنيد وفرمان مرا پذيرا باشيد . » ( 90 )

قَالُوا لَنْ نَبْرَحَ عَلَيْهِ عَاكِفِينَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَيْنَا مُوسَى ( 91 )

گفتند : « ما هرگز از پرستش آن دست بر نخواهيم داشت تا موسى به سوى ما بازگردد . » ( 91 )

قَالَ يَا هَارُونُ مَا مَنَعَكَ إِذْ رَأَيْتَهُمْ ضَلُّوا ( 92 )

[ موسى ] گفت : « اى هارون ، وقتي ديدى آنها گمراه شدند چه چيز مانع تو شد ، ( 92 )

أَلَّا تَتَّبِعَنِ أَفَعَصَيْتَ أَمْرِي ( 93 )

كه از من پيروى كنى ؟ آيا از فرمانم سر باز زدى ؟ » ( 93 )

قَالَ يَا ابْنَ أُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَلَا بِرَأْسِي إِنِّي خَشِيتُ أَنْ تَقُولَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِي ( 94 )

گفت : « اى پسر مادرم ، نه ريش مرا بگير ونه [ موى ] سرم را ، من ترسيدم بگويى : ميان بني إسرائيل تفرقه انداختى وسخنم را مراعاة نكردى . » ( 94 )

قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يَا سَامِرِيُّ ( 95 )

[ موسى ] گفت : « اى سامرى ، منظور تو چه بود ؟ » ( 95 )

قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوا بِهِ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِنْ أَثَرِ الرَّسُولِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذَلِكَ سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي ( 96 )

گفت : « به چيزى كه [ ديگران ] به آن پى نبردند ، پى بردم ، وبه قدرِ مُشتى از ردِّ پاى فرستادهء [ خدا ، جبرئيل ] برداشتم وآن را در پيكر [ گوساله ] انداختم ، ونفس من برايم چنين فريبكارى كرد . » ( 96 )

قَالَ فَاذْهَبْ فَإِنَّ لَكَ فِي الْحَيَاةِ أَنْ تَقُولَ لَا مِسَاسَ وَإِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَنْ تُخْلَفَهُ وَانْظُرْ إِلَى إِلَهِكَ الَّذِي ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا لَنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهُ فِي الْيَمِّ نَسْفًا ( 97 )

گفت : « پس برو كه بهرهء تو در زندگى اين باشد كه [ به هر كه نزديك تو آمد ] بگويى : [ به من ] دست مزنيد وتو را موعدي خواهد بود كه هرگز از آن دربارهء تو تخلف نخواهد شد ، و [ اينك ] به آن خدايى كه پيوسته ملازمش بودى بنگر ، آن را قطعاً مىسوزانيم وخاكسترش مىكنيم [ و ] در دريا فرو مىپاشيم . » ( 97 )

إِنَّمَا إِلَهُكُمُ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا ( 98 )

« معبود شما تنها آن خدايى است كه جز أو معبودى نيست ، ودانش أو همه چيز را در بر گرفته است . » ( 98 )