القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣١٧

سورة طه

قَالُوا يَا مُوسَى إِمَّا أَنْ تُلْقِيَ وَإِمَّا أَنْ نَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَلْقَى ( 65 )

[ ساحران ] گفتند : « اى موسى ، يا تو مىافكنى يا [ ما ] نخستين كس باشيم كه مى اندازيم ؟ » ( 65 )

قَالَ بَلْ أَلْقُوا فَإِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ أَنَّهَا تَسْعَى ( 66 )

گفت : « [ نه ، ] بلكه شما بيندازيد . » پس ناگهان ريسمانها وچوبدستىهايشان ، بر اثر سحرشان ، در خيال أو ، [ چنين ] مىنمود كه آنها به شتاب مىخزند . ( 66 )

فَأَوْجَسَ فِي نَفْسِهِ خِيفَةً مُوسَى ( 67 )

وموسى در خود بيمى احساس كرد . ( 67 )

قُلْنَا لَا تَخَفْ إِنَّكَ أَنْتَ الْأَعْلَى ( 68 )

گفتيم : « مترس كه تو خود برترى ( 68 )

وَأَلْقِ مَا فِي يَمِينِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوا إِنَّمَا صَنَعُوا كَيْدُ سَاحِرٍ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ أَتَى ( 69 )

وآنچه در دست راست دارى بينداز ، تا هر چه را ساخته‌اند ببلعد . در حقيقت ، آنچه سرهمبندى كرده‌اند ، افسونِ افسونگر است ، وافسونگر هر جا برود رستگار نمى شود . » ( 69 )

فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوا آَمَنَّا بِرَبِّ هَارُونَ وَمُوسَى ( 70 )

پس ساحران به سجده درافتادند . گفتند : « به پروردگار موسى وهارون ايمان آورديم . » ( 70 )

قَالَ آَمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آَذَنَ لَكُمْ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلَافٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ فِي جُذُوعِ النَّخْلِ وَلَتَعْلَمُنَّ أَيُّنَا أَشَدُّ عَذَابًا وَأَبْقَى ( 71 )

[ فرعون ] گفت : « آيا پيش از آنكه به شما اجازه دهم ، به أو ايمان آورديد ؟ قطعاً أو بزرگ شماست كه به شما سحر آموخته است ، پس بىشك دستهاى شما وپاهايتان را يكى از راست ويكى از چپ قطع مىكنم وشما را بر تنه‌هاى درخت خرما به دار مىآويزم ، تا خوب بدانيد عذاب كدام يك از ما سختتر وپايدارتر است . » ( 71 )

قَالُوا لَنْ نُؤْثِرَكَ عَلَى مَا جَاءَنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالَّذِي فَطَرَنَا فَاقْضِ مَا أَنْتَ قَاضٍ إِنَّمَا تَقْضِي هَذِهِ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ( 72 )

گفتند : « ما هرگز تو را بر معجزاتى كه به سوى ما آمده و [ بر ] آن كس كه ما را پديد آورده است ، ترجيح نخواهيم داد پس هر حكمي مىخواهى بكن كه تنها در اين زندگى دنياست كه [ تو ] حكم مىرانى . ( 72 )

إِنَّا آَمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطَايَانَا وَمَا أَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِ وَاللَّهُ خَيْرٌ وَأَبْقَى ( 73 )

ما به پروردگارمان ايمان آورديم ، تا گناهان ما وآن سحرى كه ما را بدان واداشتى بر ما ببخشايد ، وخدا بهتر وپايدارتر است . » ( 73 )

إِنَّهُ مَنْ يَأْتِ رَبَّهُ مُجْرِمًا فَإِنَّ لَهُ جَهَنَّمَ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَا ( 74 )

در حقيقت ، هر كه به نزد پروردگارش گنهكار رود ، جهنم براي اوست : در آن نه مىميرد ونه زندگى مىيابد . ( 74 )

وَمَنْ يَأْتِهِ مُؤْمِنًا قَدْ عَمِلَ الصَّالِحَاتِ فَأُولَئِكَ لَهُمُ الدَّرَجَاتُ الْعُلَا ( 75 )

وهر كه مؤمن به نزد أو رود ، در حالي كه كارهاى شايسته انجام داده باشد ، براي آنان درجات والا خواهد بود : ( 75 )

جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَذَلِكَ جَزَاءُ مَنْ تَزَكَّى ( 76 )

بهشتهاى عدن كه از زير [ درختان ] آن جويبارها روان است . جاودانه در آن مىمانند ، واين است پاداش كسى كه به پاكى گرايد . ( 76 )