القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣١٠
سورة مريم
وَنَادَيْنَاهُ مِنْ جَانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ وَقَرَّبْنَاهُ نَجِيًّا ( 52 )
واز جانب راست طور ، أو را ندا داديم ، ودر حالي كه با وى راز گفتيم أو را به خود نزديك ساختيم . ( 52 )
وَوَهَبْنَا لَهُ مِنْ رَحْمَتِنَا أَخَاهُ هَارُونَ نَبِيًّا ( 53 )
وبه رحمت خويش برادرش هارون پيامبر را به أو بخشيديم . ( 53 )
وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِسْمَاعِيلَ إِنَّهُ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُولًا نَبِيًّا ( 54 )
ودر اين كتاب از إسماعيل ياد كن ، زيرا كه أو درستوعده وفرستادهاى پيامبر بود . ( 54 )
وَكَانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا ( 55 )
وخاندان خود را به نماز وزكات فرمان مىداد وهمواره نزد پروردگارش پسنديده [ رفتار ] بود . ( 55 )
وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِدْرِيسَ إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقًا نَبِيًّا ( 56 )
ودر اين كتاب از إدريس ياد كن كه أو راستگويى پيامبر بود . ( 56 )
وَرَفَعْنَاهُ مَكَانًا عَلِيًّا ( 57 )
و [ ما ] أو را به مقامي بلند ارتقا داديم . ( 57 )
أُولَئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ مِنْ ذُرِّيَّةِ آَدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ وَمِنْ ذُرِّيَّةِ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْرَائِيلَ وَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَا إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آَيَاتُ الرَّحْمَنِ خَرُّوا سُجَّدًا وَبُكِيًّا ( 58 )
آنان كساني از پيامبران بودند كه خداوند بر ايشان نعمت ارزانى داشت : از فرزندان آدم بودند واز كساني كه همراه نوح [ بر كشتى ] سوار كرديم واز فرزندان إبراهيم وإسرائيل واز كساني كه [ آنان را ] هدايت نموديم وبرگزيديم [ و ] هر گاه آيات [ خداى ] رحمان بر ايشان خوانده مىشد ، سجدهكنان وگريان به خاك مىافتادند . ( 58 )
فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضَاعُوا الصَّلَاةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوَاتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ( 59 )
آن گاه ، پس از آنان جانشينانى به جاى ماندند كه نماز را تباه ساخته واز هوسها پيروى كردند ، وبه زودى [ سزاى ] گمراهىِ [ خود ] را خواهند ديد . ( 59 )
إِلَّا مَنْ تَابَ وَآَمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَأُولَئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُونَ شَيْئًا ( 60 )
مگر آنان كه توبه كرده وايمان آورده وكار شايسته انجام دادند ، كه آنان به بهشت درمىآيند وستمى بر ايشان نخواهد رفت . ( 60 )
جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدَ الرَّحْمَنُ عِبَادَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّهُ كَانَ وَعْدُهُ مَأْتِيًّا ( 61 )
باغهاى جاودانى كه [ خداى ] رحمان به بندگانش در جهان ناپيدا وعده داده است . در حقيقت ، وعدهء أو انجام شدني است . ( 61 )
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا إِلَّا سَلَامًا وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيهَا بُكْرَةً وَعَشِيًّا ( 62 )
در آنجا سخن بيهودهاى نمىشنوند ، جز درود . وروزىشان صبح وشام در آنجا [ آماده ] است . ( 62 )
تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي نُورِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا ( 63 )
اين همان بهشتى است كه به هر يك از بندگان ما كه پرهيزگار باشند به ميراث مىدهيم . ( 63 )
وَمَا نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمْرِ رَبِّكَ لَهُ مَا بَيْنَ أَيْدِينَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذَلِكَ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا ( 64 )
و [ ما فرشتگان ] جز به فرمان پروردگارت نازل نمىشويم . آنچه پيش روى ما وآنچه پشت سر ما وآنچه ميان اين دو است ، [ همه ] به أو اختصاص دارد ، وپروردگارت هرگز فراموشكار نبوده است . ( 64 )