القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣١

سورة البقرة

وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ وَلَا تُقَاتِلُوهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتَّى يُقَاتِلُوكُمْ فِيهِ فَإِنْ قَاتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ كَذَلِكَ جَزَاءُ الْكَافِرِينَ ( 191 )

وهر كجا بر ايشان دست يافتيد آنان را بكشيد ، وهمان گونه كه شما را بيرون راندند ، آنان را بيرون برانيد ، [ چرا كه ] فتنه [ شرك ] از قتل بدتر است ، [ با اين همه ] در كنار مسجد الحرام با آنان جنگ مكنيد ، مگر آنكه با شما در آن جا به جنگ درآيند ، پس اگر با شما جنگيدند ، آنان را بكشيد ، كه كيفر كافران چنين است . ( 191 )

فَإِنِ انْتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 192 )

واگر بازايستادند ، البتة خدا آمرزندهء مهربان است . ( 192 )

وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ فَإِنِ انْتَهَوْا فَلَا عُدْوَانَ إِلَّا عَلَى الظَّالِمِينَ ( 193 )

با آنان بجنگيد تا ديگر فتنه‌اى نباشد ، ودين ، مخصوص خدا شود . پس اگر دست برداشتند ، تجاوز جز بر ستمكاران روا نيست . ( 193 )

الشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمَاتُ قِصَاصٌ فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ ( 194 )

اين ماه حرام در برابر آن ماه حرام است ، و [ هتك ] حرمتها قصاص دارد . پس هر كس بر شما تعدّى كرد ، همان گونه كه بر شما تعدّى كرده ، بر أو تعدّى كنيد واز خدا پروا بداريد وبدانيد كه خدا با تقواپيشگان است . ( 194 )

وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ وَأَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ( 195 )

ودر راه خدا انفاق كنيد ، وخود را با دست خود به هلاكت ميفكنيد ، ونيكى كنيد كه خدا نيكوكاران را دوست مىدارد . ( 195 )

وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّهِ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ وَلَا تَحْلِقُوا رُءُوسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِنْ رَأْسِهِ فَفِدْيَةٌ مِنْ صِيَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ فَإِذَا أَمِنْتُمْ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ذَلِكَ لِمَنْ لَمْ يَكُنْ أَهْلُهُ حَاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ( 196 )

وبراي خدا حجّ وعمره را به پايان رسانيد ، واگر [ به علت موانعى ] بازداشته شديد ، آنچه از قرباني ميسّر است [ قرباني كنيد ] وتا قرباني به قربانگاه نرسيده سر خود را مَتراشيد وهر كس از شما بيمار باشد يا در سر ناراحتيى داشته باشد [ وناچار شود در احرام سر بتراشد ] به كفّارهء [ آن ، بايد ] روزه‌اى بدارد ، يا صدقه‌اى دهد ، يا قربانيى بكند وچون ايمنى يافتيد ، پس هر كس از [ اعمال ] عمره به حجّ پرداخت ، [ بايد ] آنچه از قرباني ميسّر است [ قرباني كند ] ، وآن كس كه [ قرباني ] نيافت [ بايد ] در هنگام حجّ ، سه روز روزه [ بدارد ] وچون برگشتيد هفت [ روز ديگر روزه بداريد ] اين ده [ روزِ ] تمام است . اين [ حجّ تمتّع ] براي كسى است كه أهل مسجد الحرام [ مكّه ] نباشد واز خدا بترسيد ، وبدانيد كه خدا سختكيفر است . ( 196 )