القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٠٦
سورة مريم
سورة مريم
* ( سورة مريم ) *
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ كهيعص ( 1 )
به نام خداوند رحمتگر مهربان ، كاف ، ها ، يا ، عين ، صاد . ( 1 )
ذِكْرُ رَحْمَةِ رَبِّكَ عَبْدَهُ زَكَرِيَّا ( 2 )
[ اين ] يادى از رحمت پروردگار تو [ در بارهء ] بنده‌اش زكرياست . ( 2 )
إِذْ نَادَى رَبَّهُ نِدَاءً خَفِيًّا ( 3 )
آن گاه كه [ زكريا ] پروردگارش را آهسته ندا كرد . ( 3 )
قَالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَلَمْ أَكُنْ بِدُعَائِكَ رَبِّ شَقِيًّا ( 4 )
گفت : « پروردگارا ، من استخوانم سست گرديده و [ موى ] سرم از پيرى سپيد گشته ، و - اى پروردگار من - هرگز در دعاى تو نااميد نبوده‌ام . » ( 4 )
وَإِنِّي خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَرَائِي وَكَانَتِ امْرَأَتِي عَاقِرًا فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا ( 5 )
ومن پس از خويشتن از بستگانم بيمناكم وزنم نازاست ، پس از جانب خود ولىّ [ وجانشينى ] به من ببخش ، ( 5 )
يَرِثُنِي وَيَرِثُ مِنْ آَلِ يَعْقُوبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا ( 6 )
كه از من ارث برد واز خاندان يعقوب [ نيز ] ارث برد ، وأو را - اى پروردگار من - پسنديده گردان . ( 6 )
يَا زَكَرِيَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَامٍ اسْمُهُ يَحْيَى لَمْ نَجْعَلْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا ( 7 )
اى زكريا ، ما تو را به پسرى - كه نامش يحيى است - مژده مىدهيم ، كه قبلًا همنامى براي أو قرار نداده‌ايم . ( 7 )
قَالَ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَكَانَتِ امْرَأَتِي عَاقِرًا وَقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا ( 8 )
گفت : « پروردگارا ، چگونه مرا پسرى خواهد بود وحال آنكه زنم نازاست ومن از سالخوردگى ناتوان شده‌ام ؟ » ( 8 )
قَالَ كَذَلِكَ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْئًا ( 9 )
[ فرشته ] گفت : « [ فرمان ] چنين است . پروردگار تو گفته كه اين [ كار ] بر من آسان است ، وتو را در حالي كه چيزى نبودى قبلًا آفريده‌ام . » ( 9 )
قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِي آَيَةً قَالَ آَيَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلَاثَ لَيَالٍ سَوِيًّا ( 10 )
گفت : « پروردگارا ، نشانه‌اى براي من قرار ده » فرمود : « نشانهء تو اين است كه سه شبانه [ روز ] با اينكه سالمى با مردم سخن نمىگويى . » ( 10 )
فَخَرَجَ عَلَى قَوْمِهِ مِنَ الْمِحْرَابِ فَأَوْحَى إِلَيْهِمْ أَنْ سَبِّحُوا بُكْرَةً وَعَشِيًّا ( 11 )
پس ، از محراب بر قوم خويش درآمد وايشان را آگاه گردانيد كه روز وشب به نيايش بپردازيد . ( 11 )