القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٠٥

سورة الكهف

قَالَ هَذَا رَحْمَةٌ مِنْ رَبِّي فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ رَبِّي جَعَلَهُ دَكَّاءَ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّي حَقًّا ( 98 )

گفت : « اين رحمتي از جانب پروردگار من است ، و [ لي ] چون وعدهء پروردگارم فرا رسد ، آن [ سدّ ] را درهم كوبد ، ووعدهء پروردگارم حق است . » ( 98 )

وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ يَوْمَئِذٍ يَمُوجُ فِي بَعْضٍ وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَجَمَعْنَاهُمْ جَمْعًا ( 99 )

ودر آن روز آنان را رها مىكنيم تا موجآسا بعضي با برخى درآميزند و [ همين كه ] در صور دميده شود ، همهء آنها را گرد خواهيم آورد . ( 99 )

وَعَرَضْنَا جَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ لِلْكَافِرِينَ عَرْضًا ( 100 )

وآن روز ، جهنم را آشكارا به كافران بنماييم . ( 100 )

الَّذِينَ كَانَتْ أَعْيُنُهُمْ فِي غِطَاءٍ عَنْ ذِكْرِي وَكَانُوا لَا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعًا ( 101 )

[ به ] همان كساني كه چشمان [ بصيرت ] شان از ياد من در پرده بود ، وتوانايى شنيدن [ حق ] نداشتند . ( 101 )

أَفَحَسِبَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنْ يَتَّخِذُوا عِبَادِي مِنْ دُونِي أَوْلِيَاءَ إِنَّا أَعْتَدْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِرِينَ نُزُلًا ( 102 )

آيا كساني كه كفر ورزيده‌اند ، پنداشته‌اند كه [ مىتوانند ] به جاى من ، بندگانم را سرپرست بگيرند ؟ ما جهنم را آماده كرده‌ايم تا جايگاه پذيرايى كافران باشد . ( 102 )

قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا ( 103 )

بگو : « آيا شما را از زيانكارترين مردم آگاه گردانم ؟ » ( 103 )

الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا ( 104 )

[ آنان ] كسانىاند كه كوشششان در زندگى دنيا به هدر رفته وخود مىپندارند كه كار خوب انجام مىدهند . ( 104 )

أُولَئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآَيَاتِ رَبِّهِمْ وَلِقَائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَلَا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَزْنًا ( 105 )

[ آرى ، ] آنان كسانىاند كه آيات پروردگارشان ولقاى أو را انكار كردند ، در نتيجة اعمالشان تباه گرديد ، وروز قيامت براي آنها [ قدر و ] ارزشى نخواهيم نهاد . ( 105 )

ذَلِكَ جَزَاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوا وَاتَّخَذُوا آَيَاتِي وَرُسُلِي هُزُوًا ( 106 )

اين جهنم سزاى آنان است ، چرا كه كافر شدند وآيات من وپيامبرانم را به ريشخند گرفتند . ( 106 )

إِنَّ الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا ( 107 )

بىگمان كساني كه ايمان آورده وكارهاى شايسته كرده‌اند ، باغهاى فردوس جايگاه پذيرايى آنان است . ( 107 )

خَالِدِينَ فِيهَا لَا يَبْغُونَ عَنْهَا حِوَلًا ( 108 )

جاودانه در آن خواهند بود ، واز آنجا درخواست انتقال نمىكنند . ( 108 )

قُلْ لَوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِكَلِمَاتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّي وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَدًا ( 109 )

بگو : « اگر دريا براي كلمات پروردگارم مركّب شود ، پيش از آنكه كلمات پروردگارم پايان پذيرد ، قطعاً دريا پايان مىيابد ، هر چند نظيرش را به مدد [ آن ] بياوريم . » ( 109 )

قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحَى إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَمَنْ كَانَ يَرْجُوا لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا ( 110 )

بگو : « من هم مثل شما بشرى هستم و [ لي ] به من وحى مىشود كه خداى شما خدايى يگانه است . پس هر كس به لقاى پروردگار خود اميد دارد بايد به كار شايسته بپردازد ، وهيچ كس را در پرستش پروردگارش شريك نسازد . » ( 110 )