القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٠٤

سورة الكهف

إِنَّا مَكَّنَّا لَهُ فِي الْأَرْضِ وَآَتَيْنَاهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا ( 84 )

ما در زمين به أو امكاناتى داديم واز هر چيزى وسيله‌اى بدو بخشيديم . ( 84 )

فَأَتْبَعَ سَبَبًا ( 85 )

تا راهى را دنبال كرد . ( 85 )

حَتَّى إِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِي عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَوَجَدَ عِنْدَهَا قَوْمًا قُلْنَا يَا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِمَّا أَنْ تُعَذِّبَ وَإِمَّا أَنْ تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسْنًا ( 86 )

تا آن گاه كه به غروبگاه خورشيد رسيد ، به نظرش آمد كه [ خورشيد ] در چشمه‌اى گِلآلود وسياه غروب مىكند ، ونزديك آن طايفه‌اى را يافت . فرموديم : « اى ذو القرنين ، [ اختيار با توست ] يا عذاب مىكنى يا در ميانشان [ روش ] نيكويى پيش مىگيرى . » ( 86 )

قَالَ أَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُ ثُمَّ يُرَدُّ إِلَى رَبِّهِ فَيُعَذِّبُهُ عَذَابًا نُكْرًا ( 87 )

گفت : « اما هر كه ستم ورزد عذابش خواهيم كرد ، سپس به سوى پروردگارش بازگردانيده مىشود ، آن گاه أو را عذابي سخت خواهد كرد . » ( 87 )

وَأَمَّا مَنْ آَمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُ جَزَاءً الْحُسْنَى وَسَنَقُولُ لَهُ مِنْ أَمْرِنَا يُسْرًا ( 88 )

واما هر كه ايمان آوَرَد وكار شايسته كند ، پاداشى [ هر چه ] نيكوتر خواهد داشت ، وبه فرمان خود ، أو را به كارى آسان واخواهيم داشت . ( 88 )

ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَبًا ( 89 )

سپس راهى [ ديگر ] را دنبال كرد . ( 89 )

حَتَّى إِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلَى قَوْمٍ لَمْ نَجْعَلْ لَهُمْ مِنْ دُونِهَا سِتْرًا ( 90 )

تا آن گاه كه به جايگاه برآمدنِ خورشيد رسيد . [ خورشيد ] را [ چنين ] يافت كه بر قومي طلوع مىكرد كه براي ايشان در برابر آن پوششى قرار نداده بوديم . ( 90 )

كَذَلِكَ وَقَدْ أَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا ( 91 )

اين چنين [ مىرفت ] ، وقطعاً به خبري كه پيش أو بود احاطه داشتيم . ( 91 )

ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَبًا ( 92 )

باز راهى را دنبال نمود . ( 92 )

حَتَّى إِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِنْ دُونِهِمَا قَوْمًا لَا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ قَوْلًا ( 93 )

تا وقتي به ميان دو سدّ رسيد ، در برابر آن دو [ سدّ ] ، طايفه‌اى را يافت كه نمىتوانستند هيچ زبانى را بفهمند . ( 93 )

قَالُوا يَا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِنَّ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلَى أَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا ( 94 )

گفتند : « اى ذو القرنين ، يأجوج ومأجوج سخت در زمين فساد مىكنند ، آيا [ ممكن است ] مالي در اختيار تو قرار دهيم تا ميان ما وآنان سدّى قرار دهى ؟ » ( 94 )

قَالَ مَا مَكَّنِّي فِيهِ رَبِّي خَيْرٌ فَأَعِينُونِي بِقُوَّةٍ أَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ( 95 )

گفت : « آنچه پروردگارم به من در آن تمكّن داده ، [ از كمك مالي شما ] بهتر است . مرا با نيرويى [ انساني ] يارى كنيد [ تا ] ميان شما وآنها سدّى استوار قرار دهم . » ( 95 )

آَتُونِي زُبَرَ الْحَدِيدِ حَتَّى إِذَا سَاوَى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوا حَتَّى إِذَا جَعَلَهُ نَارًا قَالَ آَتُونِي أُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ( 96 )

براي من قطعات آهن بياوريد ، تا آن گاه كه ميان دو كوه برابر شد ، گفت : « بدميد » تا وقتي كه آن [ قطعات ] را آتش گردانيد ، گفت : « مس گداخته برايم بياوريد تا روى آن بريزم . » ( 96 )

فَمَا اسْطَاعُوا أَنْ يَظْهَرُوهُ وَمَا اسْتَطَاعُوا لَهُ نَقْبًا ( 97 )

[ در نتيجة ، أقوام وحشى ] نتوانستند از آن [ مانع ] بالا روند ونتوانستند آن را سوراخ كنند . ( 97 )