القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٠٠
سورة الكهف
الْمَالُ وَالْبَنُونَ زِينَةُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيْرٌ أَمَلًا ( 46 )
مال وپسران زيور زندگى دنيايند ، ونيكيهاى ماندگار از نظر پاداش نزد پروردگارت بهتر واز نظر اميد [ نيز ] بهتر است . ( 46 )
وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْأَرْضَ بَارِزَةً وَحَشَرْنَاهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَدًا ( 47 )
و [ ياد كن ] روزى را كه كوه‌ها را به حركت درمىآوريم ، وزمين را آشكار [ وصاف ] مىبينى ، وآنان را گرد مىآوريم وهيچ يك را فرو گذار نمىكنيم . ( 47 )
وَعُرِضُوا عَلَى رَبِّكَ صَفًّا لَقَدْ جِئْتُمُونَا كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ بَلْ زَعَمْتُمْ أَلَّنْ نَجْعَلَ لَكُمْ مَوْعِدًا ( 48 )
وايشان به صف بر پروردگارت عرضه مىشوند [ وبه آنها مىفرمايد : ] به راستى همان گونه كه نخستين بار شما را آفريديم [ باز ] به سوى ما آمديد ، بلكه پنداشتيد هرگز براي شما موعدي مقرر قرار نخواهيم داد . ( 48 )
وَوُضِعَ الْكِتَابُ فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَا وَيْلَتَنَا مَالِ هَذَا الْكِتَابِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصَاهَا وَوَجَدُوا مَا عَمِلُوا حَاضِرًا وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَدًا ( 49 )
وكارنامهء [ عمل شما در ميان ] نهاده مىشود ، آن گاه بزهكاران را از آنچه در آن است بيمناك مىبينى ، ومىگويند : « اى واي بر ما ، اين چه نامه‌اى است كه هيچ [ كار ] كوچك وبزرگى را فرو نگذاشته ، جز اينكه همه را به حساب آورده است . » وآنچه را انجام داده‌اند حاضر يابند ، وپروردگار تو به هيچ كس ستم روا نمىدارد . ( 49 )
وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآَدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ أَفَتَتَّخِذُونَهُ وَذُرِّيَّتَهُ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِي وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ بِئْسَ لِلظَّالِمِينَ بَدَلًا ( 50 )
و [ ياد كن ] هنگامى را كه به فرشتگان گفتيم : « آدم را سجده كنيد ، » پس [ همه ] - جز إبليس - سجده كردند ، كه از [ گروه ] جن بود واز فرمان پروردگارش سرپيچيد . آيا [ با اين حال ، ] أو ونسلش را به جاى من دوستان خود مىگيريد ، وحال آنكه آنها دشمن شمايند ؟ وچه بد جانشينانى براي ستمگرانند . ( 50 )
مَا أَشْهَدْتُهُمْ خَلْقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَا خَلْقَ أَنْفُسِهِمْ وَمَا كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُدًا ( 51 )
[ من ] آنان را نه در آفرينش آسمانها وزمين به شهادت طلبيدم ونه در آفرينش خودشان . ومن آن نيستم كه گمراهگران را همكار خود بگيرم . ( 51 )
وَيَوْمَ يَقُولُ نَادُوا شُرَكَائِيَ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ مَوْبِقًا ( 52 )
و [ ياد كن ] روزى را كه [ خدا ] مىگويد : « آنهايى را كه شريكان من پنداشتيد ، ندا دهيد » ، پس آنها را بخوانند و [ لي ] اجابتشان نكنند ، وما ميان آنان ورطه‌اى قرار دهيم . ( 52 )
وَرَأَى الْمُجْرِمُونَ النَّارَ فَظَنُّوا أَنَّهُمْ مُوَاقِعُوهَا وَلَمْ يَجِدُوا عَنْهَا مَصْرِفًا ( 53 )
وگناهكاران آتش [ دوزخ ] را مىبينند ودرمىيابند كه در آن خواهند افتاد ، واز آن راه گريزى نيابند . ( 53 )